This post is also available in: 
English 
Deutsch 
Français 
Italiano 
Español 
Nederlands 
Polski 
Indonesia 
العربية
Wie is Nita Talbot?
Nita Talbot is een Amerikaans gepensioneerd actrice, en in een carrière die bijna 50 jaar omspande, had ze een aantal opmerkelijke rollen, maar is ze wellicht nog steeds het meest bekend bij het publiek als Marya in de televisieserie “Hogan’s Heroes” (1968-1971), en ook als Judy Evans in de televisieserie “Here We Go Again” (1973).
Waar is Nita Talbot vandaag de dag?
Nita verliet de showbizz eind jaren ’90 en is sindsdien zelden in het openbaar verschenen. Ze is inmiddels begin 90 en geniet van haar leven weg van de media aandacht. In 2020 werd er een foto van haar op Twitter geplaatst, waarin haar huidige uiterlijk te zien was, in vergelijking met haar verbluffende schoonheid op het hoogtepunt van haar carrière als Nita die de showbizz eind jaren ’90 verliet.
https://www.instagram.com/p/CXm6FQpNR5v/
Nita Talbot Biografie: Leeftijd, Jeugd en Opleiding
Geboren als Anita Sokol op 8 augustus 1930 onder het sterrenbeeld Leeuw, in New York City, VS, heeft ze nooit de namen van haar ouders onthuld, maar ze had een oudere zus, Gloria Stone Martin, een danseres en actrice, die in 2014 overleed op 85-jarige leeftijd. Al van jongs af aan was Nita geïnteresseerd in acteren en optreden, maar zag ze het niet als een professionele carrière totdat haar zus haar eigen professionele carrière lanceerde.
Carrièrebeginnen
Nita volgde haar zus naar audities, en werd gespot door een scout die haar meteen contracteerde bij Warner Bros.
Nita was op dat moment 18 jaar oud en maakte haar acteerdebuut in het in 1951 voor een Academy Award genomineerde drama “It’s a Great Feeling”, met Doris Day, Dennis Morgan en Jack Carson in de hoofdrollen. Hoewel de rol ongenoemd bleef, bemachtigde ze vervolgens de rol van Gloria in de TV actie-dramaserie “Man Against Crime”, waarin ze in negen afleveringen naast Ralph Bellamy verscheen tot 1954. Daarnaast bleef ze kleinere rollen spelen in projecten zoals de western “Montana” (1950), met de legendarische Hongaars-geboren acteur S.Z. Sakall in de hoofdrol, en Alexis Smith, en in hetzelfde jaar verscheen ze in de voor een Academy Award genomineerde misdaad-dramafilm “Caged”, met Eleanor Parker, Agnes Moorehead en Ellen Corby in de hoofdrollen.
Aan het begin van haar carrière had ze moeite om een belangrijke rol te bemachtigen, maar in 1956 kreeg ze een ondersteunende rol in de romantische komediefilm “Bundle of Joy”, met Eddie Fisher en Debbie Reynolds in de hoofdrollen, en voordat het decennium ten einde liep, had ze ook een ondersteunende rol in de western-komediefilm “Once Upon a Horse” (1958), en portretteerde ze Lusti Weather in de tv-serie “Bourbon Street Beat” (1959-1960).
Tot aanzien komen
Het begin van de jaren ’60 was behoorlijk goed voor haar carrière, aangezien ze werd gekozen voor een van haar populairste rollen als Dora Miles in de tv-komedieserie “The Jim Backus Show”, met Jim Backus in de hoofdrol als het personage Mike O’Toole.
De show duurde slechts tot 1961, maar werd behoorlijk populair, wat Nita redelijk beroemd maakte. Ze vervolgde haar carrière met gastrollen in televisieseries zoals “The Untouchables” (1960-1962), daarna “Ensign O’Toole” (1963) en “The Lieutenant” (1964), voordat ze in 1965 te zien was in de romantische komediefilm “Girl Happy”, met Elvis Presley en Shelley Fabares in de hoofdrollen. In hetzelfde jaar speelde Nita in de romantische komedie “That Funny Feeling”, met Sandra Dee en Bobby Darin, terwijl Nita in 1966 werd geselecteerd voor haar doorbraakrol als Russische spionne Marya in de tv-komedieserie “Hogan’s Heroes”. Ze was slechts te zien in zeven afleveringen tot 1971, maar dat was genoeg om wereldwijde erkenning te krijgen en een nominatie voor een Primetime Emmy Award voor haar werk aan de serie.
Ze bleef door de jaren ’60 heen gastrollen spelen in verschillende televisieseries, waaronder de veelgeprezen serie “The Virginian” (1966), daarna “The F.B.I” in 1967, en “Bonanza” in hetzelfde jaar, terwijl Nita in 1969 verscheen in de tv-komedieserie “The Debbie Reynolds Show”.
Na het einde van haar rol in “Hogan’s Heroes”, verscheen Nita in de televisiefilm “They Call It Murder” (1971), terwijl ze in 1972 te zien was in de western avonturendrama film “Buck and the Preacher”, met Sidney Poitier in de hoofdrol. In 1973 portretteerde Nita Judy Evans in de kortstondige comedyserie “Here We Go Again”, met Larry Hagman en Diane Baker in de hoofdrollen, en twee jaar later verscheen ze als Joan in de Academy Award-genomineerde thriller-dramafilm “The Day of the Locust”, met Donald Sutherland en Karen Black in de hoofdrollen.
Voordat de jaren ’70 ten einde liepen, had Nita verschillende andere opmerkelijke rollen, waaronder die van Marcia in de 22 keer met een Primetime Emmy bekroonde tv-comedy-dramaserie “All in the Family” (1977), en als mevrouw Sheila Fine in de dagelijkse soapopera “Soap” (1977-1978), naast verschillende andere rollen.
Ze begon het volgende decennium met een paar veelgeprezen rollen, eerst in de komediefilm “Serial”, met Martin Mull en de voor een Academy Award genomineerde actrice Tuesday Weld, en speelde mee in de sci-fi horrorfilm “Island Claws”, naast Robert Lansing en Steve Hanks. Haar volgende rol was die van Delfina in het medisch drama “General Hospital” (1981-1982), en in 1983 speelde ze mee in de horrorfilm “Frightmare”. Haar carrière in de jaren ’80 werd gekenmerkt door optredens in talrijke films, zoals de komediedrama film “Approaching Omega”, en “Movers & Shakers” in respectievelijk 1983 en 1985.
Vervolgens verscheen ze in 1987 in de romantische misdaadfilm “Take Two”, met Frank Stallone, Robin Mattson en Grant Goodeve in de hoofdrollen, en van 1988 tot 1989 portretteerde ze Rose in de kortstondige comedyserie “Starting from Scratch”.
Pensioen
Nita bleef actief in de showbizz tot de late jaren ’90 en maakte in dat decennium verschillende opmerkelijke verschijningen. Ze was Camille in de fantasy sci-fi horrorfilm “Puppet Master II”, met Elizabeth Maclellan, Collin Bernsen en Steve Welles in de hoofdrollen, en in 1994 had ze een gastrol in de met een Primetime Emmy Award bekroonde comedyserie “Empty Nest”, met Richard Mulligan als de hoofdster van de serie.
Ze had een andere gastrol als Roz in de veelgeprezen comedyserie “Dream On”, met Brian Benben, Denny Dillon en Wendie Malick in de hoofdrollen, waarna haar laatste rol die van de stem van Anastasia Hardy was in de geanimeerde actief televisieserie “Spider-Man: The Animated Series” in 1997.
Privéleven, Huwelijk, Echtgenoot, Kinderen
Nita was twee keer getrouwd en gescheiden – haar eerste echtgenoot, acteur Don Gordon, was bekend van zijn optredens in films als “Bullitt”, “Papillon” en “The Towering Inferno”, en de twee waren getrouwd van 1954 tot 1958. Ze was zijn tweede vrouw, aangezien Gordon eerder getrouwd was met Helen Westcott.
https://www.facebook.com/gettv/photos/a.275300759289128/2026801027472417/
Nita’s tweede huwelijk was met acteur Thomas Andrew Geas. De twee trouwden in 1961 en kregen een dochter, Nicole Andrea Geas, geboren in 1962, maar scheidden voor het einde van het decennium. Geas trouwde vervolgens met zijn tweede vrouw, Lucia I. Blanco.
Nettowaarde
Per midden 2021 wordt het vermogen van Nita Talbot geschat op ongeveer $4 miljoen, verdiend door haar succesvolle carrière als actrice, waarin ze in meer dan 150 film- en tv-titels verscheen, wat allemaal bijdroeg aan haar rijkdom.
Uiterlijk en vitale statistieken
Deze prominente actrice heeft bruine ogen en bruin haar, hoewel ze het nu kleurt vanwege haar leeftijd. Ze is 1 meter 75 lang en weegt ongeveer 62 kilo. Haar vitale statistieken zijn 84-61-84 en haar bh-maat is 75B.
This post is also available in: English Deutsch Français Italiano Español Nederlands Polski Indonesia العربية
