Co robi Candy Clark dzisiaj? Majątek, mąż, rodzina.

This post is also available in: English Deutsch Français Italiano Español Nederlands Polski Indonesia العربية

Table of Contents

Candy Clark Wiki Biografia

Candy Clark urodziła się w Oklahoma, USA, 20 czerwca 1947 roku – jej znakiem zodiaku są Bliźnięta, a posiada obywatelstwo amerykańskie. Jest aktorką nominowaną do Oscara, być może nadal najbardziej znaną z roli w przebojowym filmie z 1973 roku „American Graffiti” i jego sequelu „More American Graffiti”, aktorką nominowaną do Oscara.

Wczesne życie i edukacja

Candy urodziła się w rodzinie ze średniej klasy – jej ojciec, Thomas, pracował jako kucharz, a matka, Ella Padberg, była pediatrą. W bardzo młodym wieku ona i jej rodzina przeprowadzili się z Oklahoma do Fort Worth w Teksasie, gdzie Candy ukończyła Green B. Trimble Tech High School w 1965 roku z dobrymi ocenami. Nie kontynuowała wyższej edukacji, zamiast tego przeprowadziła się do Nowego Jorku, aby pracować jako modelka.

Role w serialach telewizyjnych

Candy zadebiutowała w serialu telewizyjnym w 1972 roku, występując w odcinku komediodramatu „Room 222”, stworzonego przez Jamesa L. Brooksa, który był emitowany w ABC od września 1969 do stycznia 1974 roku.

https://www.instagram.com/p/mInQwnS-Nz/

W kolejnych latach bardziej skupiła się na kręceniu filmów, ale wciąż występowała w kilku serialach telewizyjnych, takich jak „Nowy Perry Mason”, „Banacek” i „Nowy występ Dicka Van Dyke’a”.

W 1986 roku wystąpiła w odcinku serialu kryminalnego „Simon i Simon”, stworzonego przez Philipa DeGuere Jr., opowiadającego o dwóch braciach granych przez Jameson Parkera i Geralda McRaneya, którzy prowadzą prywatne biuro detektywistyczne. W latach 1985 i 1986 zagrała postać Leslie ‘Scooter’ Emory w dwóch odcinkach innego serialu detektywistycznego „Magnum”, stworzonego przez Donalda P. Bellisario i Glena A. Larsona, z Tomem Selleckiem, Johnem Hillermanem i Rogerem E. Mosleym w rolach głównych.

Candy wystąpił gościnnie w odcinku serialu kryminalnego „Baywatch Nights”, stworzonego przez Davida Hasselhoffa jako spin-off popularnego serialu „Baywatch”, w którym wystąpiła Pamela Anderson.

Również w 1995 roku Candy podłożyła głos dwóm postaciom w odcinku animowanego serialu „Aaahhh! Prawdziwe Potwory”. W listopadzie 2006 roku wystąpiła w odcinku serialu kryminalnego „Tajemnicza Kobieta” zatytułowanym „Odkupienie”, w reżyserii Davisa S. Cassa Sr. oraz scenariuszu Michaela Sloana i Joyce Burditt.

Candy wystąpiła również w dwóch odcinkach wznowionej w 2017 roku serii „Twin Peaks”, dramatu grozy i tajemnicy, w którym wystąpili Kyle MacLachan, Michael Ontkean i Madchen Amick, a fabuła skupia się na śledztwie dotyczącym morderstwa królowej balu powrotnego do domu w fikcyjnym miasteczku Twin Peaks w stanie Waszyngton. Został stworzony przez Marka Frosta i Davida Lyncha, a oryginalnie emitowany był w ABC od kwietnia 1990 do 1991 roku. Chociaż serial został anulowany po zaledwie dwóch sezonach z powodu niskiej oglądalności, ostatecznie osiągnął status kultowego klasyka i jest uważany za jeden z najlepszych seriali telewizyjnych wszech czasów, dramatu grozy i tajemnicy.

Po długiej przerwie, trzeci sezon „Twin Peaks” został ogłoszony 6 października 2014 roku, a zadebiutował na Showtime 21 maja 2017 roku. Przyszłość serialu pozostaje niejasna, ale twórcy wyrazili zainteresowanie tworzeniem kolejnych odcinków.

Role filmowe

Candy zadebiutowała na dużym ekranie w 1972 roku w dramacie sportowym „Fat City”, napisanym przez Leonarda Gardnera, wyreżyserowanym przez Johna Hustona, w którym wystąpili również Stacy Keach, Jeff Bridges i Susan Tyler. Film opowiada o dwóch zawodowych bokserach zmagających się z karierą. Otrzymał trzy nagrody i był nominowany do czterech innych, w tym do Oscara dla Najlepszej Aktorki Drugoplanowej dla Susan Tyrell.

W następnym roku Candy zagrał w kolejnym filmie nominowanym do Oscara, „Amerykański Graffiti”, napisanym i wyreżyserowanym przez George’a Lucasa, a także z udziałem Richarda Dreyfussa, Rona Howarda i Paula Le Mata w komedii o dorastaniu, która śledzi grupę nastolatków na początku lat 60.

Został entuzjastycznie przyjęty zarówno przez publiczność, jak i krytyków, i odniósł ogromny sukces komercyjny, zarabiając ponad 200 milionów dolarów w kasie kinowej oraz ze sprzedaży nośników domowych. W 1995 roku Biblioteka Kongresu USA wybrała film do zachowania w Krajowym Rejestrze Filmowym ze względu na jego znaczenie kulturowe.

W 1976 roku Candy wystąpiła u boku Davida Bowie’ego w dramacie science fiction „Człowiek, który spadł z nieba”, napisanym przez Paula Mayersberga na podstawie powieści Waltera Trevisa o tym samym tytule i wyreżyserowanym przez Nicolasa Roega. Trzy lata później zobaczyła ją w sequelu „American Graffiti” zatytułowanym „Jeszcze więcej American Graffiti”. Kontynuuje on wątki tych samych bohaterów i rozgrywa się kilka lat po wydarzeniach z oryginalnego filmu, w następstwie wojny w Wietnamie. Pomimo sukcesu swojego poprzednika, sequel spotkał się z dużą ilością negatywnych recenzji krytyków i zarobił znacznie mniej w kinach, osiągając dochód nieco powyżej 15 milionów dolarów.

Candy pojawiła się również w horrorze science fiction z 1988 roku „The Blob” w reżyserii Chucka Russella, gdzie wystąpili także Shawnee Smith, Kevin Dillon i Donovan Leitch Jr. W 1992 roku zagrała matkę głównej bohaterki Buffy w komedii akcji „Buffy the Vampire Slayer” w reżyserii Fran Rubel Kuzui i według scenariusza Jossa Wheldona. Film odniósł umiarkowany sukces komercyjny, ale ponieważ film obrał inny kierunek niż zamierzał autor Joss Wheldon, pięć lat później stworzył serial telewizyjny o tej samej nazwie.

Candy zagrała postać Carol Fisher w kryminalnym dramacie z 2007 roku „Zodiak” w reżyserii Davida Finchera, w którym wystąpili Jake Gyllenhaal, Robert Downey Jr. i Mark Ruffalo. Film opowiada o rysowniku komiksów z San Francisco, który zostaje amatorem-detektywem w próbie wytropienia niesławnego seryjnego mordercy, znanego jako Zabójca zodiaku.

Najnowszym wystąpieniem Candy na dużym ekranie był udział w romantycznej komedii dramatycznej z 2018 roku „5 Weddings” w reżyserii Namraty Singh Gujral, która opowiada o amerykańskim dziennikarzu podróżującym po Indiach, aby dowiedzieć się więcej o ich zwyczajach weselnych. W tym samym roku użyczyła swojego głosu postaci Idzie w animowanym dramacie fantasy „Two Girls”, napisanym i wyreżyserowanym przez Jamesa Fotopoulosa.

Nagrody i wyróżnienia

W 1974 roku Candy została nominowana do Oscara w kategorii Najlepsza Aktorka Drugoplanowa za rolę w filmie „American Graffiti”. Dziesięć lat później otrzymała swoją pierwszą nagrodę – Saturn Award w kategorii Najlepsza Aktorka Drugoplanowa za rolę w filmie „Blue Thunder”. Podczas Festiwalu Filmowego w Phoenix w 2002 roku Candy otrzymała nagrodę Cooper Wing Tribute Award.

Życie miłosne i mąż.

Candy była dwukrotnie zamężna, ale przez całą swoją karierę towarzyszyły jej plotki łączące ją z wieloma sławnymi mężczyznami.

W latach 1972-1977 była w związku z aktorem Jeffem Bridgesem, i przez pewien czas mieszkali razem. W 1976 roku podobno była w romantycznym związku z Nicolasem Roegiem, który wyreżyserował film, w którym tego roku zagrała, zatytułowany „Człowiek, który spadł z nieba”. Dwa lata później wyszła za mąż za aktora i ewangelicznego kaznodzieję, Marjoe Gortnera, ale małżeństwo nie trwało długo, ponieważ oboje złożyli pozwy o rozwód po zaledwie sześciu miesiącach, a rozwód został sfinalizowany w 1979 roku.

Jej drugim małżeństwem był związek z aktorem i producentem Jeffem Waldem – para pobrała się 1 stycznia 1987 roku, a następnie rozstała w następnym roku.

Wygląda na to, że Candy nie była w żadnych innych znaczących związkach, obecnie jest singielką i nie ma dzieci.

Zainteresowania i ciekawostki

Candy obecnie przyjmuje mniej ról aktorskich, aby skupić się na sobie, i spędza większość wolnego czasu na ogrodnictwie, kolekcjonowaniu antyków oraz handlu pamiątkami na eBayu.

Ona jest wielką fanką zespołu rockowego Led Zeppelin, a jej ulubione albumy to „Physical Graffiti” i „Led Zeppelin II”.

W filmie „Człowiek, który spadł z nieba” na krótko zastąpiła postać Davida Bowie, zakrywając twarz kapeluszem, na prośbę Davida, który był zbyt chory, by wystąpić tego dnia.