Kim jest Arleen Sorkin? Mąż, majątek, rodzina, dzieci, Wiki

This post is also available in: English Deutsch Français Italiano Español Nederlands Polski Indonesia العربية

Table of Contents

Arleen Sorkin Wiki Biografia

Arleen Sorkin urodziła się w Waszyngtonie, w USA, 14 października 1956 roku – jej znakiem zodiaku jest Waga, a posiada obywatelstwo amerykańskie. Była aktorką i komiczką, być może najbardziej znana z roli Calliope Jones w operze mydlanej NBC „Dni naszego życia”, a także z podkładania głosu pod czarną charakterkę Harley Quinn z DC Comics w „Batman: The Animated Series”. Jest Arleen Sorkin.

Wczesne życie i edukacja

Arleen urodziła się w rodzinie żydowskiej. Jej ojciec pracował w banku, a matka była krawcową. O jej rodzeństwie wiadomo niewiele, ponieważ wolą trzymać się z dala od zainteresowania mediów.

Zanim kariera aktorska Arleen wystartowała, była członkinią grupy komediowej ‘The High-Heeled Women’, wraz z Mary Fulham, Cassandrą Danz i Tracey Berg.

https://www.instagram.com/p/Bo88fwegqZ_/

Byli aktywni pod koniec lat 70. i na początku lat 80., występowali na żywo w kabaretach. Przez jakiś czas pracowała również jako modelka butów.

Role w serialach telewizyjnych

Arleen zadebiutowała w telewizji w 1982 roku, występując w jednym z odcinków komediowego programu rozrywkowego „Saturday Night Live”. Dwa lata później dołączyła do obsady opery mydlanej NBC „Days of Our Lives”, stworzonej przez Teda i Betty Corday – fabuła serialu koncentruje się głównie na dwóch zamożnych rodzinach, Hortonach i Bradych, i jest to jeden z najdłużej emitowanych seriali telewizyjnych w historii, emitowany niemal codziennie od 8 listopada 1965 roku. W serialu Arleen grała postać Calliope Bradford, znaną z uroczego poczucia humoru. Calliope była postacią powracającą aż do 1990 roku, pojawiając się sporadycznie w późniejszych sezonach, a jej ostatni występ miał miejsce w 2010 roku.

W latach 1987–1989 Arleen grała rolę uwodzicielskiej pokojówki Genevy w komediodramacie Fox „Duet”, stworzonym przez Ruth Bennett i Susan Seeger, w którym wystąpili także Peter Baldwin, Gabrielle Baeumont i Lee Shallat-Chemel. W 1989 roku ponownie wcieliła się w rolę Genevy w trzech odcinkach spin-offu „Duet” zatytułowanego „Open House”.

W następnym roku Arleen została pierwszą kobietą prowadzącą reality show ABC „America’s Funniest People”, jednak w 1991 roku została zwolniona z programu. W odpowiedzi Arleen złożyła pozew przeciwko producentom, twierdząc, że decyzja była oparta na jej rasie, ponieważ planowali zastąpić ją osobą pochodzenia afrykańskiego. Domagała się 450 000 dolarów za utracone zarobki, a także dodatkowego odszkodowania, ale sąd orzekł na korzyść producentów.

W latach 1992-1994 Arleen użyczyła głosu Harley Quinn, pomocnicy Jokera, w serialu “Batman: The Animated Series”.

Postać Harley została zainspirowana przez Arleen, a stworzył ją jej przyjaciel z college’u i twórca komiksów, Paul Dini. Harley była bardzo popularna wśród fanów serialu animowanego i później pojawiła się w wielu innych projektach DC Comics, w tym w komiksach, filmach i grach wideo. Arleen ponownie użyczyła swojego głosu Harley w 1997 roku w „Superman: The Animated Series”, między 1997 a 1999 w „The New Batman Adventures” oraz w „Gotham Girls” między 2000 a 2002 rokiem. Podkładała również głos Harley w grach wideo, takich jak „Batman: Vengeance” (2001), „Batman: Arkham Asylum” (2009) i „DC Universe Online” (2011).

Pod koniec lat 90. i na początku lat 2000 Arleen występowała w kilku serialach telewizyjnych, takich jak „Dream On”, „Room for Romance” i „Taz-Mania”. W 2004 roku była właścicielką małpy w ostatnim odcinku sitcomu „Frasier”, który wyprodukował jej mąż, Christopher Lloyd.

Arleen przeszła na emeryturę z aktorstwa w 2012 roku, aby skupić się na życiu prywatnym.

Role w filmach

Arleen zadebiutowała na dużym ekranie w 1983 roku, kiedy to zagrała niewielką rolę w komedii „Zmiana miejsc”, napisanej przez Timothy’ego Harrisa i Hershela Weingroda, wyreżyserowanej przez Johna Landisa, z udziałem Eddiego Murphy’ego, Dana Aykroyda i Ralfa Bellamy’ego. Dwa lata później wystąpiła u boku Carrie Fisher i Lauren Hutton w serialowej komedii „Od teraz do macierzyństwa”, śledzącej losy trzech kobiet w ich dążeniu do zostania matkami.

W 1986 roku Arleen zagrała w kolejnej komedii, zatytułowanej „Dziwne Zajęcia”, w reżyserii Marka Story. W 1991 roku pojawiła się w komedii kryminalnej „Oscar”, opartej na sztuce Claude’a Magniera, w której wystąpił Sylvester Stallone, a w tym samym roku zagrała rolę Marcii w komediodramacie romantycznym „Ted i Wenus”, opowiadającym o kobiecie, która jest prześladowana.

W 1992 roku Arleen wystąpiła w komedii romantycznej „Nie kupuję już pocałunków”, w reżyserii Roberta Marcarelliego. Pięć lat później podkładała głos Harley Quinn w filmie animowanym „Batman i Superman: Świat Najlepszych”, a od tego czasu nie pojawiła się w żadnym filmie.

Inne podziękowania

W 1997 roku Arleen napisała i wyprodukowała pilota sitcomu „Fired Up”, w którym wystąpiły Sharon Lawrence, Leah Remini i Jonathan Banks. Następnie napisała dwa kolejne odcinki serialu i została wymieniona jako producent wykonawczy w dwóch innych.

Arleen była jedną z autorek romantycznej komedii z 1997 roku “Idealna para”, obok Paula Slansky’ego i May Quigley. W filmie wystąpili Jennifer Aniston i Jay Mohr, opowiadającym historię młodej bizneswoman, która udaje zaręczoną z mężczyzną, którego właśnie poznała, aby zaimponować swojemu szefowi.

Otrzymało mieszane recenzje od krytyków i odniosło umiarkowany sukces komercyjny, zarabiając na całym świecie ponad 44 miliony dolarów w kinach.

Arleen wyprodukowała film „Bhutto”, nagrodzony w 2010 roku dokument o zamordowanej pakistańskiej polityk, Benazir Bhutto.

Nagrody i wyróżnienia

Arleen otrzymała cztery nagrody Soap Opera Digest za rolę w „Dniach naszego życia”, w tym w 1985 roku za Wybitną Rolę Aktorki Drugoplanowej w Serialu Dziennym, oraz w 1988 roku za Wybitny Występ Komediowy Aktorki: Programy Dniowe.

W 2010 roku otrzymała nagrodę Video Source za pracę jako producentka filmu dokumentalnego „Bhutto”, a w następnym roku zdobyła nagrodę Peabody za ten sam film.

Życie miłosne i mąż.

Arleen jest żoną scenarzysty i producenta, Christophera Lloyda, od 1999 roku.

Mają dwoje dzieci, synów – Eli i Owena.

Christopher znany jest chyba najbardziej jako współtwórca popularnego serialu komediowego w formie mockumentu „Modern Family”. Pracował jako scenarzysta przy wielu innych komediowych serialach telewizyjnych, w tym „Złote dziewczyny”, „Skrzydła” i „Frasier”, gdzie był także producentem wykonawczym. Otrzymał 12 nagród Primetime Emmy za swoją pracę przy „Frasier” i „Modern Family” i posiada rekord producenta serialu komediowego, który zdobył najwięcej nagród Emmy.

Zainteresowania i ciekawostki

Przyjaciel Arleen, Paul Dini, wpadł na pomysł stworzenia postaci Harley Quinn, oglądając scenę z „Dni naszego życia”, w której Arleen była przebrana za żonglera. Wkrótce zadzwonił do aktorki, pytając, czy chciałaby ją podłożyć w nadchodzącym serialu animowanym.

W wywiadzie stwierdziła, że jej ulubione odcinki serialu „Batman: The Animated Series” to „Harley i Ivy” oraz Wakacje Harleya.

Jest wielką fanką drużyny baseballowej Washington Nationals. Zainteresowała się tym sportem w okresie dojrzewania i była członkinią szkolnej żeńskiej drużyny baseballowej.

Po przejściu na emeryturę z aktorstwa, Arleen wykorzystała okazję, by podróżować po świecie ze swoim mężem. Odwiedzili wiele krajów, w tym Włochy, Islandię i Brazylię.