De onvertelde waarheid over Mexicaanse ballerina Amalia Hernández

This post is also available in: English Deutsch Français Italiano Español Nederlands Polski Indonesia العربية

Table of Contents

Wie was Amalia Hernández?

Amalia Hernandez Navarro werd geboren in Mexico-Stad op 19 september 1917 – haar sterrenbeeld was Maagd en ze had de Mexicaanse nationaliteit. Ze was een balletchoreograaf, die een van de populairste Mexicaanse folkloristische ensembles lanceerde, genaamd Ballet Folklorico de Mexico.

Ze is op 5 november 2000 overleden aan een natuurlijke dood.

Vroege leven en opleiding

Amalia is opgegroeid met haar broer Agustin Hernandez Navarro in Mexico-Stad, door hun vader Lamberto Hernandez, die politicus en militair officier was, en hun moeder, die ook Amalia heette en huisvrouw was.

https://www.facebook.com/giveflint/photos/a.170237276383687/5237868512953846/

Agustin was een architect die het gebouw van de Volksballetschool ontwierp, die Amalia in 1968 oprichtte.

Ze groeide op in een welgestelde familie dankzij haar vader, wiens inkomen hoog was door zijn betrokkenheid bij het leger. Het was haar moeder die haar interesse in kunst wekte, doordat ze Amalia dingen uitlegde over muziek, zingen en kunst, en uiteindelijk haar muziekles begon te geven. Amalia toonde al op jonge leeftijd groot talent voor dans, en haar vader bouwde haar een studio in hun huis, en werd ooit gehoord te zeggen: ‘er is geen andere optie dan de carrière die Amalia voorbestemd is, te accepteren’.

Toen ze 17 was, schreef Amalia zich in aan de Nationale School voor Dans, maar na een conflict met de directeur stopte ze en trouwde, waardoor ze haar carrière op een laag pitje zette. Ze vond het leven zonder dans echter saai en sloot zich aan bij het Nationaal Instituut voor Schone Kunsten, waar ze werkte als choreografe en docent moderne dans. Amalia was nog steeds niet tevreden met wat het Instituut bood en wendde zich in plaats daarvan tot traditionele Mexicaanse dansen, en sloot zich aan bij de dansbeweging ‘baile folklorico’.

Carrière als balletdanser(es)

Amalia verwierf bekendheid in 1952, toen ze Ballet Folklorico de Mexico lanceerde, een dansgezelschap dat op dat moment slechts acht leden telde.

Voor hun eerste optredens dansten de vrouwen de Melodieën van Michoacán, en in 1954 traden ze voor het eerst op televisie op in het programma “Fucion de Gala”.

Het publiek was enthousiast over hun debuutoptreden, waardoor de kijkcijfers van de show stegen en Ballet Folklorico elke week werd uitgenodigd om op te treden, waarbij Amalia de directrice van de groep werd. Tegen het einde van de show waren er 12 nieuwe dansers bij de dansgroep gekomen en toonde het Mexicaanse Ministerie van Toerisme interesse in hen. Zij leverden een deel van het geld dat nodig was voor hun debuutoptournee door Noord-Amerika om Mexico te presenteren, en de resultaten van de tournee waren geweldig, want aan het einde ervan telde de groep 60 leden en werd ze uitgenodigd om op te treden in Chicago, Illinois USA tijdens de derde Pan-Amerikaanse Spelen die werden gehouden van 28 augustus tot 7 september 1959.

Amalia liet de roem geen negatief effect hebben op Ballet Folklorico en pushte de dansers nog harder, waarbij ze in de jaren ’60 zelf meer dan 40 dansen choreografeerde.

De volgende jaren choreografeerde ze ongeveer 30 extra dansen, en haar groep was over de hele wereld te zien. Er wordt gezegd dat Ballet Folklore meer dan 15.000 keer heeft opgetreden voor meer dan 22 miljoen mensen, waaronder voor de voormalige president van de VS John F. Kennedy.

Amalia was ook erg succesvol in haar dans, omdat ze verliefd was op haar geboorteland Mexico, terwijl ze ook geïnteresseerd was in Meso-Amerikaanse culturen, en vaak elementen hiervan in haar danschoreografieën verwerkt wanneer mogelijk.

Haar belangrijkste idee was om de Mexicaanse cultuur aan mensen te introduceren, maar ook om Colombiaanse tradities en cultuur toe te voegen. De beweging Mexicanidad beschouwde haar als een van hun meest waardevolle symbolen, omdat ze Mexico op een realistische manier aan de wereld presenteerde.

Amalia wijdde haar hele leven aan het dansen en creëerde ook choreografieën voor specifieke regio’s in Mexico. Enkele van haar populairste dansen zijn “Fandangos”, “Hertendans” en “Melodieën van Michoacán”.

Google eerde Amalia met een Google Doodle, ter gelegenheid van wat haar 100e verjaardag zou zijn geweest op 19 september 2017.

Liefde, leven en relaties

Amalia was altijd erg geheimzinnig over haar liefdesleven en sprak met haar fans en vrienden alleen over haar professionele leven.

Ze trouwde nadat ze de universiteit had verlaten, maar algemeen wordt aangenomen dat dit geen liefdeshuwelijk was, maar iets wat haar ouders wilden. Amalia deelde geen enkel detail over dit huwelijk en velen geloven dat ze van haar man scheidde nadat ze besloot terug te keren naar het dansen en het grootste deel van haar tijd weg van huis doorbracht met werken en touren. Niets hiervan is bevestigd, aangezien Amalia deze zaken nooit heeft aangepakt.

Er doen geruchten de ronde op internet dat Amalia tijdens de beste jaren van haar carrière met verschillende dansers uitging, maar dat ze nooit meer trouwde, hoewel deze ook niet bevestigd zijn.

Ten tijde van haar overlijden was Amalia blijkbaar ongehuwd, was ooit getrouwd, maar heeft nooit kinderen gehad.

Hobbies en andere interesses

Amalia was altijd geïnteresseerd in acteren, maar niet op een manier dat ze zelf actrice wilde worden. Ze groeide op met het kijken naar films, en nadat ze beroemd was geworden met haar Ballet Folklorico de Mexico, accepteerde ze graag de uitnodiging om de choreografie te verzorgen voor de romantische avonturenfilm “The White Orchid” uit 1954. In 2002, twee jaar na haar dood, werd haar beeldmateriaal gebruikt in de biografische documentaireserie “Retrato Intimo”.

Ze was erg gepassioneerd door reizen en genoot het meest van haar reizen door Noord-Amerika.

Amalia was vooral gefocust op het bezoeken van plaatsen van culturele en historische waarde, en naar verluidt was Machu Picchu in Peru een van haar favoriete plekken. Ze had ook elk continent minstens één keer bezocht, met uitzondering van Antarctica.

Amalia was een dierenliefhebber – honden en katten waren haar favorieten. Er wordt gezegd dat ze altijd zowel een hond als een kat als huisdier wilde hebben, maar dat kon niet omdat ze vaker weg van huis was dan thuis.