Biografia Jane Powell: Małżonek, majątek, wzrost. Wciąż żyje?

This post is also available in: English Deutsch Français Italiano Español Nederlands Polski Indonesia العربية

Table of Contents

Kim jest Jane Powell?

Jane Powell urodziła się jako Suzanne Lorraine Burce w Portland, Oregon, w USA, 1 kwietnia 1929 roku – jej znakiem zodiaku jest Baran, a posiada amerykańskie obywatelstwo. Jest aktorką, tancerką i piosenkarką, która wystąpiła w 16 serialach telewizyjnych i 30 filmach, a najbardziej znana jest prawdopodobnie z roli tytułowej w romantycznej komedii muzycznej z 1948 roku „Randka z Judy”. Wyreżyserował ją Richard Thorpe, a także wystąpili w niej Wallace Beery i Elizabeth Taylor; film opowiada o życiu nastolatki Judy Foster. Jest Jane Powell.

Wczesne życie i edukacja

Jane wychowywała się w Portland jako jedynaczka, przez mamę Eileen Baker Burce, która była gospodynią domową, i tatę Paula E. Burce, który pracował w Wonder Bread.

Jane miała zaledwie dwa lata, kiedy zaczęła uczęszczać na lekcje tańca, a pięć lat, gdy wystąpiła w programie radiowym „Gwiazdy Jutrka”.

https://www.instagram.com/p/CSz6JRPHON3/

Wkrótce została zauważona przez poszukiwacza talentów Scotty’ego Westona, który zaproponował jej rodzinie przeprowadzkę do Oakland w Kalifornii, ponieważ tam Jane miałaby więcej możliwości, jednak po trzech miesiącach w Oakland rodzina wróciła do Portland.

Zaczęła śpiewać w wieku dziewięciu lat i trzy lata później zwrócił na nią uwagę lokalny promotor. Jane mogła być wtedy słyszana w różnych programach radiowych, a także miała okazję poznać Lanę Turner, zmarłą amerykańską gwiazdę filmową.

Zadebiutowała na ekranie w wieku 15 lat, w musicalu komediowym „Pieśń otwartej drogi” – jej późniejszy pseudonim artystyczny to imię postaci, którą grała – i kontynuowała aktorstwo przez pozostałe trzy lata szkoły średniej. Po ukończeniu szkoły w 1947 roku, Jane nie poszła na studia, lecz skupiła się na aktorstwie.

Role w filmach

Po swoim debiutanckim występie, Jane została zaproszona do grania ról drugoplanowych w kilku filmach, w tym w romantycznej komedii muzycznej „Uroczo niebezpieczna” z 1945 roku, komedii muzycznej „Wakacje w Meksyku” z 1946 roku oraz romantycznej komedii muzycznej „Trzy odważne córki” z 1948 roku.

W 1951 roku została obsadzona w roli Ellen Bowen w romantycznej komedii muzycznej „Królewski ślub” w reżyserii Stanleya Donena, w której wystąpili również Fred Astaire i Peter Lawford. Film opowiada o rodzeństwie zatrudnionym do tańca w Londynie podczas królewskiego ślubu – zdobył jedną z trzech nagród, do których był nominowany, w tym nominację do Oscara. Kolejne role Jane to romantyczna komedia muzyczna „Bogata, młoda i piękna” z 1951 roku, romantyczny musical „Dziewczyna z małego miasteczka” z 1953 roku oraz komedia muzyczna „Trzech marynarzy i dziewczyna” z 1953 roku.

Jane została pochwalona za swoją rolę głównej bohaterki, Milly Pontipee, w udanej komedii muzycznej „Siedmiu narzeczonych dla siedmiu braci” w reżyserii Stanleya Donena, w której wystąpili także Howard Keel i Jeff Richards. Fabuła opowiada o drwale, który przyprowadził żonę do domu, a jego sześciu braci również chce się ożenić; film zdobył osiem nagród, w tym Oscara, i był nominowany do siedmiu innych.

W 1957 roku Jane zagrała Dodie w musicalu komediowym „The Girl Most Likely”, a w następnym roku wcieliła się w Penny Windsor w dramacie romantycznym „The Female Animal”. Jej kolejną znaczącą rolą była rola w musicalu komediowym „Meet Me in St. Louis” z 1959 roku, który opowiada o rodzinie Smithów przygotowujących się do przeprowadzki do Nowego Jorku. Po tej roli kariera Jane nieco wyhamowała i wystąpiła tylko w trzech filmach w latach 60. i w czterech filmach w latach 70.

W latach 80. wystąpiła tylko w dramacie biograficznym „Marie”, a od tego czasu Jane pojawiła się tylko w dwóch filmach: dramacie z 1999 roku „Picture This” oraz musicalu dramatycznym „The Sandy Bottom Orchestra” z 2000 roku.

Role w serialach telewizyjnych

Jane zadebiutowała w telewizji w 1957 roku, wcielając się w postać Clementine w odcinku „Ruggles of Red Gap” muzycznej komedii Producers’ Showcase, a uznanie zdobyła w następnym roku, grając cztery postacie w czterech odcinkach dramatu „Goodyear Theatre”. Później tego samego roku Jane wystąpiła w trzech odcinkach dramatu „Alcoa Theatre”, a w kolejnych latach gościnnie pojawiała się w jednym lub dwóch odcinkach różnych seriali, w tym dramatu „The DuPont Show with June Allyson”, komediodramatu „The Dick Powell Theatre” i muzycznej komedii „The Ed Sullivan Show”.

W latach 1962–1970 grała różne role w komedii „The Red Skelton Hour”, stworzonej przez Marcela Marceau, w której występowali Red Skelton, Art Gilmore i David Rose i Jego Orkiestra. Serial odniósł duży sukces, zdobywając sześć nagród, w tym dwie nagrody Primetime Emmy, oraz był nominowany do 16 innych nagród.

Kolejne trzy dekady to jedynie kilka ról telewizyjnych dla Jane, a trzy z jej ostatnich ról to osiem odcinków serialu komediowego dla całej rodziny „Growing Pains” między 1988 a 1990 rokiem, odcinek serialu kryminalnego „Perfect Murder, Perfect Town: JonBenét and the City of Boulder” w 2000 roku oraz odcinek „Vulnerable” z 2002 roku serialu kryminalnego „Law & Order: Special Victims Unit”.

Inne podziękowania

Jane zaśpiewała piosenki w ponad 30 filmach i serialach telewizyjnych.

Otrzymała specjalne podziękowania za odcinek z 2014 roku „Robert Osbourne” talk-show „Private Screenings”.

Jane pojawiła się w ponad 40 filmach dokumentalnych, a trzy z najnowszych to film z 2003 roku „Broadway: Złoty Wiek, opowiedziany przez legendy, które tam były”, krótki film wideo z 2004 roku „To rozrywka: Mistrzowie za musicalami” oraz krótki film wideo z 2007 roku „Królewski ślub: Czerwiec, Judy i Jane”. Obecnie kręci zdjęcia do nadchodzącego filmu dokumentalnego „Broadway: Po Złotym Wieku”.

Jane wystąpiła również gościnnie w wielu programach rozmownych, w tym w „The Eddie Fisher Show”, „The Juke Box Jury” i „The Dinah Shore Chevy Show”.

Nagrody i wyróżnienia

W 1960 roku Jane otrzymała własną gwiazdę na Hollywoodzkiej Alei Sław.

Życie miłosne i małżonek.

Jane była zamężna pięć razy. Wymieniła się przysięgami z pierwszym mężem, Gearym Steffinem, 5 listopada 1949 roku. Geary był amerykańskim aktorem, który zmarł w 2004 roku w wieku 80 lat. 21 lipca 1951 roku Jane urodziła ich syna, Geary’ego Anthony’ego Steffena III, a 21 listopada 1952 roku ich córkę, Suzanne Ilene Steffen. Jane i Geary rozwiedli się 7 sierpnia 1954 roku z nieznanych powodów.

Wyszła za mąż za swojego drugiego męża, Amerykanina, nieznanego z show-biznesu Patricka Nerneya, 8 listopada 1954 roku. Urodziła ich córkę, Lindsay Averille Nerney, 1 lutego 1956 roku, ale 9 maja 1964 roku Jane i Patrick rozwiedli się, ponownie z nieznanych powodów.

Jej trzecim mężem był James D. Fitzgerald, amerykański biznesmen. Para zawarła związek małżeński 27 czerwca 1965 roku i rozwiodła się w sierpniu 1976 roku.

21 października 1978 roku Jane wyszła za mąż za swojego czwartego męża, Davida Stellara Parloura, a w 1981 roku się rozwiedli.

Jej piątym mężem był Dickie Moore, zmarły amerykański aktor, reżyser i producent filmowy, który wystąpił w ponad 100 filmach i serialach telewizyjnych. Para wzięła ślub 21 maja 1988 roku, a małżeństwo zakończyło się śmiercią Dickiego 7 września 2015 roku.

Według stanu na sierpień 2021 roku, Jane wydaje się być niezamężna, była pięciokrotnie zamężna i ma troje dzieci.

Zainteresowania i ciekawostki

Ulubioną aktorką Jane jest Jeannette MacDonald, która żyła od 1903 do 1965 roku. Była również piosenkarką i wystąpiła w 31 filmach i serialach telewizyjnych, zdobywając dwie nagrody.

https://www.facebook.com/janepowellfan/photos/a.428143387967/122648397967

Późna amerykańska aktorka i muzyczka Elizabeth Taylor była najlepszą przyjaciółką Jane; była jej druhną podczas pierwszego ślubu, i odwrotnie. Elizabeth wystąpiła w blisko 80 filmach i serialach telewizyjnych i zdobyła 40 nagród, w tym dwa Oscary.

Jane jest filantropką i współpracowała z różnymi organizacjami charytatywnymi, głównie koncentrującymi się na przekazywaniu darowizn tym, które pracują z nieuprzywilejowanymi dziećmi.

Jane podróżowała do różnych stanów w USA, aby kręcić zdjęcia do swoich filmów i seriali telewizyjnych, oraz odwiedziła kilka krajów europejskich i azjatyckich. Jej wymarzonym celem podróży jest Wenecja we Włoszech.