This post is also available in: 
English 
Deutsch 
Français 
Italiano 
Español 
Nederlands 
Polski 
Indonesia 
العربية
Kim jest Jean Reno?
Jednym z najpopularniejszych francuskich aktorów, Juan Moreno y Herrera-Jimenez, lepiej znany jako Jean Reno, urodził się w Casablance, w Maroku, 30 lipca 1948 roku, co oznacza, że jego znakiem zodiaku jest Lew. Wystąpił w ponad 100 filmach i serialach telewizyjnych i jest być może nadal najbardziej znany z roli Leona w kultowym filmie akcji kryminalnym z 1994 roku „Leon zawodowiec”, napisanym i wyreżyserowanym przez Luca Bessona, w którym wystąpili również Natalie Portman i Gary Oldman. Opowiada on o zawodowym zabójcy, który przyjmuje pod swój dach 12-letnią sąsiadkę Matyldę, ponieważ jej rodzina została zamordowana; film zdobył sześć z 23 nominacji do nagród, ale został sklasyfikowany jako 35. najlepszy film wszech czasów na stronie internetowej IMDb.
Jean wciąż jest bardzo aktywna w branży filmowej i obecnie kręci cztery nadchodzące filmy, w tym “Pingwin i Rybak” oraz “Die Hart: Film”.
Edukacja i wczesne życie
Jean i jego młodsza siostra Maria ‘Maite’ Teresa wychowywali się w Afryce Północnej, przez ucieczkę ich hiszpańskich rodziców przed Hiszpanią frankistowską, znaną również jako dyktatura frankistowska; Jean i Maria wychowywali się więc w Maroku, gdzie ich ojciec pracował jako linotypista, ale ich matka zmarła, gdy Jean był nastolatkiem. Nauczył się mówić po francusku, arabsku i hiszpańsku podczas dorastania.
W wieku 17 lat Jean przeprowadził się do Francji i zapisał do Szkoły Aktorskiej Cours Simon, ale po tym, jak on i jego rodzina uzyskali francuskie obywatelstwo, musiał służyć w Armii Francuskiej, a następnie skupił się na aktorstwie po odbyciu obowiązkowej służby wojskowej.
Role w serialach telewizyjnych
Pierwszą rolą telewizyjną Jeana była rola Drugiego Kolarza w odcinku „La Corniche d’Aigrelet” z 1974 roku kryminalnego thrillera „Jedna tajemnica dziennie”, a następne dziesięć lat poświęcił wyłącznie występom w filmach, nie mając żadnych ról w serialach telewizyjnych przed rolą Dyrektora Przejść w odcinku „Uroczy weekend” z 1984 roku komedii „Cześć, Beatrice”. Reszta lat 80. to tylko dwa kolejne występy Jeana w serialach telewizyjnych, oba w 1985 roku – odcinek „Pomścić Pepere” kryminalnego thrillera „Czarna Sekwencja” i odcinek „1928” miniserialu dramatycznego „Niezwykle delikatna”.
Jako że pozostał „aktorem filmowym”, następna rola Jean w serialu telewizyjnym pojawiła się w 2013 roku, kiedy to został obsadzony w roli głównej, Jo St-Clair, we wszystkich ośmiu odcinkach kryminalnego miniserialu „Jo”, stworzonego przez Rene Balcera i Malinę Detchevę, w którym wystąpili również Jill Hennessy i Tom Austen; serial opowiada o weteranie policji rozwiązującym morderstwa w Paryżu we Francji.
W 2020 roku Jean wystąpił jako Claude Van De Velde we wszystkich 11 odcinkach komedii akcji i thrillera „Die Hart”, stworzonej przez Trippera Clancy’ego i Dereka Kolstada, a także z udziałem Nathalie Emmanuel, Kevina Harta i Johna Travolty. Serial opowiada o mężczyźnie, który marzy o zostaniu gwiazdą akcji i był nominowany do sześciu nagród.
https://www.instagram.com/p/CZPhx-nuAP1/
Jean pojawił się od tego czasu w trzech serialach telewizyjnych: w odcinku „Jean” z 2020 roku komedii „Call My Agent!”, w siedmiu odcinkach kryminalnego thrillera „Who Killed Sara?” z 2022 roku oraz w ośmiu odcinkach komedii kryminalnej „A Private Affair”, również w 2022 roku.
Role w filmach
Debiutancką rolą filmową Jeana była rola Personnage des Tableaux w tajemniczym filmie z 1978 roku „L’hypothese du Tableau Vole”, a niektóre z jego kolejnych ról to występy w dramacie „Womanlight” z 1979 roku, komedii „Do You Want a Nobel Baby?” z 1980 roku oraz filmie przygodowym „Mail from the Sky”.
Tym, co szczególnie zapadło mu w pamięci z lat 80., była prawdopodobnie rola Sąsiada w dramacie „Nasza historia” z 1984 roku, napisanym i wyreżyserowanym przez Bertranda Bliera, w którym wystąpili Alain Delon, Nathalie Baye i Gerard Darmon. Film opowiada o mężczyźnie, który zakochał się w dziewczynie, którą właśnie poznał w wagonie kolejowym – zdobył dwie z pięciu nominacji do nagród. Niektóre z ról Jean’a w pozostałej części dekady to romantyczna fantazja „Kocham cię” i dramat „Jutro nadejdzie dzień”, oba z 1986 roku, oraz sportowa przygoda „Głęboka woda” z 1988 roku.
W 1993 roku Jean wystąpił jako Godefroy de Papincourt, Comte de Montmirail w aclamowanej przez krytyków komedii fantasy „Les Visiteurs”, napisanej i wyreżyserowanej przez Jean-Marie Poire, w której zagrali także Christian Clavier i Valerie Lemercier. Film opowiada o średniowiecznym rycerzu i jego słudze, których czarodziej przypadkowo wysłał do XX wieku zamiast do przeszłości – produkcja zdobyła jedną z ośmiu nominacji do nagród. Jean pojawił się później w kilku nagradzanych filmach, takich jak romantyczna komedia z 1995 roku „French Kiss”, thriller akcji i przygód z 1996 roku „Mission: Impossible” oraz thriller akcji science fiction z 1998 roku „Godzilla”.
Wcielił się w rolę Ange Leoni w komedii kryminalnej z 2004 roku „Korsykański akt”, występując u boku Christiana Claviera i Cateriny Murino. Film opowiada o detektywie Rémi Françoisie, który zostaje wynajęty do odnalezienia Ange Leoni, mężczyzny, który odziedziczył nieruchomość wartą ponad 2 miliony dolarów. Reszta dekady to występy Jeana w filmach: przygodowa komedia kryminalna „Różowa Pantera” z 2006 roku, thriller pełen tajemnic „Kod Leonarda” z 2006 roku oraz film akcji kryminalny „Ostateczny skok” z 2009 roku.
W 2015 roku zagrał główną rolę Danzera w familijnym filmie przygodowym “Bracia Wiatru” w reżyserii Gerardo Olivaresa i Otmara Penkera, w którym wystąpili również Tobias Moretti i Manuel Camacho. Film opowiada o młodym chłopcu, który opiekuje się młodym orłem – zdobył nagrodę Romy Gala oraz austriacką nagrodę za najlepsze zdjęcia.
Niektóre z ostatnich ról filmowych Jeana to rola w filmie kryminalnym akcji „Rogue City” z 2020 roku, komedii „I Love You Coiffure” oraz dramacie „Promises” z 2021 roku.
Inne podziękowania
Jean otrzymał szczególne podziękowania za krótkometrażowy film fantasy z 2016 roku „Bang! Bang!”.
Wystąpił w wielu filmach dokumentalnych, w tym w „Duchu Nawigacji” z 2010 roku, „Historii Paryża” z 2014 roku oraz „Johnny, cała muzyka, którą kochają” z 2018 roku.
Niektóre z ostatnich występów Jean w programach telewizyjnych odbyły się w „Che Fuori Tempo che fa”, „Dias de Cine” oraz „20 Heures le Journal”.
Nagrody i nominacje
Jean zdobył dwie z siedmiu nominacji do nagród: nagrodę za wybitne osiągnięcie europejskie w światowym kinie na Europejskich Nagrodach Filmowych w 2000 roku oraz nagrodę François Truffaut na Festiwalu Filmowym w Giffoni w 2012 roku.
Został trzykrotnie nominowany do nagrody César dla najlepszego aktora w latach 1989, 1994 i 1995 za role w filmach „Niebieski głęboki”, „Goście” i odpowiednio „Leon zawodowiec”. On i jego współpracownicy otrzymali nominację do nagrody Gildii Aktorów Ekranowych w 2021 roku za wybitną rolę zespołową w filmie fabularnym oraz do nagrody Gold Derby w 2021 roku dla obsady zespołowej, obie za występ w filmie „Da 5 Bloods”.
Życie miłosne i małżonek.
Jean był żonaty trzy razy. Jego pierwszą żoną była nieznana szerokiej publiczności Francuzka, Genevieve – pobrali się w 1977 roku, a Genevieve urodziła ich córkę Sandrę w 1978 roku i syna Mickaela w 1980 roku. Rozwiedli się w 1988 roku.
Jean i jego druga żona, polska modelka Nathalie Dyskiewicz, pobrali się w 1995 roku, a ona urodziła ich syna Toma w następnym roku i córkę Serenę w 1998 roku; Jean i Nathalie rozwiedli się w 2001 roku.
Jean i brytyjska aktorka i modelka polskiego pochodzenia, Zofia Borucka, wzięli ślub 29 lipca 2006 roku w dużej ceremonii w ratuszu miasta Les Baux-de-Provence; w lipcu 2009 roku Zofia urodziła ich syna Cielo, a ich drugi syn, Dean, przyszedł na świat we wrześniu 2011 roku.
Jean i jego rodzina dzielą swój czas między Los Angeles, Malezję i Paryż, gdzie Jean posiada domy.
Nie mówił o innych kobietach, z którymi się spotykał, i jest żonaty z trzecią żoną, Zofią Borucką, od stycznia 2023 roku, ma z nią dwoje dzieci, a także dwoje dzieci z każdej ze swoich byłych żon, Genevieve i Nathalie Dyskiewicz.
Dix pour cent : qui est Zofia Borucka, la femme de Jean Reno ? https://t.co/Ool29qXIaf pic.twitter.com/esXj118EGX
— Voici (@voici) November 5, 2020
Ciekawostki i hobby
Jean otrzymał zaproszenie do zagrania Agent Smitha w wysoko ocenianym filmie science fiction akcji z 1999 roku „Matrix”, ale odmówił, woląc zająć się kręceniem thrillera science fiction akcji „Godzilla” z 1998 roku.
Z powodu wysokiego wzrostu, na początku swojej kariery Jean był obsadzany głównie w rolach czarnych charakterów, ale dzięki swojemu talentowi aktorskiemu udało mu się wyrwać z tego stereotypu.
Francuski muzyk Vincent Delerm wspomniał o Jeanie w swojej piosence „Cosmopolitan”.
W sierpniu 2005 roku Jean wystąpił w reklamie Toyoty w Japonii, a w marcu 2006 roku w reklamach UPS w Europie.
On nie używa Instagrama, ale niedawno powstało konto fana, które obecnie ma ponad 20 000 obserwujących.
Ulubieni aktorzy Jeana to Al Pacino i Russell Crowe, a do jego ulubionych filmów należą „Paterno”, trylogia „Ojciec chrzestny” oraz „Zapach kobiety”.
Wzrost, oczy i bogactwo
Jean ma 74 lata. Ma brązowe oczy i krótkie czarne włosy, mierzy 6 stóp i 2 cale (1,87 m) wzrostu i waży około 180 funtów (82 kg).
Majątek netto Jeana został oszacowany na ponad 70 milionów dolarów, stan na styczeń 2023 roku.
This post is also available in: English Deutsch Français Italiano Español Nederlands Polski Indonesia العربية
