This post is also available in: 
English 
Deutsch 
Français 
Italiano 
Español 
Nederlands 
Polski 
Indonesia 
العربية
Kim jest Joanna Barnes?
Joanna Barnes urodziła się w Bostonie w stanie Massachusetts w USA, 15 listopada 1934 roku – jej znakiem zodiaku jest Skorpion, a posiada amerykańskie obywatelstwo. Jest emerytowaną aktorką, autorką i dziennikarką, z dokładnie 100 rolami aktorskimi na swoim koncie; jest być może nadal najlepiej znana z roli Glorii Upson w romantycznej komedii z 1958 roku „Ciocia Mame”. Wyreżyserował ją Morton DaCosta, a zagrali w niej Rosalind Russell, Forrest Tucker i Coral Browne; film opowiada o sierocie, który właśnie zaczął mieszkać ze swoją ciocią. Film zdobył pięć z siedemnastu nagród, do których był nominowany, w tym sześć nominacji do Oscara. Joanna Barnes
Joanna przeszła na emeryturę z aktorstwa w 2000 roku i od tego czasu skupia się na pisaniu oraz spędzaniu czasu z rodziną.
https://www.facebook.com/374197090621/photos/a.391227310621/10158487753695622/
Wczesne życie i edukacja
Joanna wychowała się w Bostonie wraz ze swoimi siostrami, Judith i Alice, przez ich matkę, Alice Weston Murch, i ojca Johna Pindara Barnesa.
Dorastając, Joanna była głównie skupiona na edukacji i była najlepsza w swojej klasie w Milton Academy. Doskonale pisała poezję, a także lubiła pisać opowiadania. Po ukończeniu szkoły w 1952 roku, Joanna zapisała się na Smith College i była członkiem bractwa Phi Beta Kappa. Uzyskała tytuł licencjata w 1956 roku, specjalizując się w języku angielskim, a uczelnia przyznała jej nagrodę za umiejętności poetyckie.
Joanna pisała dla różnych magazynów, a po przeprowadzeniu badań na temat tworzenia filmów dla jednego z nich, postanowiła spróbować swoich sił w branży filmowej.
Role w serialach telewizyjnych
Joanna zadebiutowała w telewizji w 1956 roku, wcielając się w Cymanthię w odcinku „The Regiment” serialu przygodowego „Tales of the 77th Bengal Lancers”, a w kolejnych latach wystąpiła w jednym lub dwóch odcinkach wielu seriali, w tym w komedii muzycznej „The Ford Television Theatre”, komedii kryminalnej „Playhouse 90” oraz dramacie „Conflict”.
Rozgłos zyskała w 1959 roku, kiedy to obsadzono ją w roli Loli, jednej z głównych postaci w dramacie „21 Beacon Street”. Wystąpili w nim również Dennis Morgan i James Maloney, a fabuła skupia się na życiu prywatnego detektywa Dennisa Chase’a oraz członków jego zespołu – Loli, Briana i Jima.
W pierwszej połowie lat 60. Joanna została zaangażowana do występu w odcinkach ponad 20 seriali, nie otrzymując żadnej roli głównej, aż do 1965 roku, kiedy to została obsadzona w roli Katie O’Brien w dramacie „Trials of O’Brien”.
Stworzony przez Gene’a Wanga, z udziałem Petera Falka i Elaine Stritch, serial opowiada o życiu prawnika obrońcy z Nowego Jorku; serial zdobył jedną nagrodę i był nominowany do nagrody Primetime Emmy. Pozostałe lata 60. to liczne gościnne występy w serialach, takich jak kryminalny serial akcji „Mannix”, serial kryminalny „Judd dla obrony” i przygodowo-science fiction „The Name of the Game”.
Najbardziej znaczącą rolą Joanny w latach 70. była prawdopodobnie jej kreacja trzech postaci w trzech odcinkach przygodowej komedii „Wyspa Fantazji”. Serial został stworzony przez Gene Levitta, a główne role zagrali Ricardo Montalban, Hervé Villechaize i Christopher Hewett, opowiadając o panu Roarku, który prowadzi tajemniczą wyspę-kurort. Serial był nominowany do 10 nagród, w tym siedmiu Primetime Emmy.
Do najbardziej znanych ról Joanny z lat 80. należały występy w serialu kryminalno-akcyjno-przygodowym „Hart to Hart”, dramacie „Trapper John, M.D.” oraz serialu kryminalnym z elementami tajemnicy „Murder, She Wrote”.
Dwie z jej późniejszych ról w serialach telewizyjnych to epizod z 1989 roku „The Visiting Lecher” w komediodramacie „Cheers” oraz odcinek „Then Came the Monthiversary” z 2000 roku w komedii „Then Came You”.
Role w filmach
Debiut filmowy Joanny miał miejsce w 1957 roku w filmie kryminalnym „Dżungla ubrań”, a reszta lat 50. to kilka ról w filmach, takich jak dramat „Bez czasu na młodość”, dramat przygodowy „Gwałtowna droga” i biograficzny dramat romantyczny „Zbyt wiele, zbyt wcześnie”.
Zagrała główną rolę Jane Parker w romantycznej przygodowej produkcji „Tarzan, władca małp” z 1959 roku, a na początku lat 60. wcielała się w role drugoplanowe w kilku wysoko ocenianych filmach, w tym w biograficznym dramacie przygodowym „Spartakus”, który zdobył cztery Oscary, oraz w romantycznej komedii rodzinnej „Pułapka dla rodziców”, która była nominowana do dwóch Oscarów. Skupiając się głównie na zdobywaniu ról w serialach telewizyjnych, przez resztę lat 60. Joanna pojawiła się tylko w kilku filmach, w tym w romantycznej komedii fantasy „Do widzenia, Charlie” z 1964 roku, dramacie kryminalnym „Zbyt wielu złodziei” z 1966 roku oraz westernie „Wóz wojenny” z 1967 roku.
Trzy z ostatnich ról Joanny w filmach przed przejściem na emeryturę aktorską, przypadały na komedię kryminalną z 1975 roku „Zastanawiam się, kto ją teraz zabija?”, dramat z 1983 roku „Sekrety matki i córki” oraz komediowo-przygodowy dramat z 1998 roku „Pułapka dla rodziców”, który zdobył dwie z dziewięciu nominacji.
Inne podziękowania
Wystąpiła w wielu filmach dokumentalnych, w tym w filmie z 1986 roku „Mackendrick: The Man Who Walked Away” oraz w serialu „Biography” z 1996 roku.
Joanna otrzymała specjalne podziękowania za krótkometrażowy film dokumentalny z 2002 roku „Pułapka rodzicielska: Przyłapani na gorącym uczynku”.
Wystąpiła gościnnie w ponad 20 programach telewizyjnych, takich jak „Here’s Hollywood”, „The Jack Barry Show” i „The Virginia Graham Show”.
Nagrody i nominacje
W 1959 roku Joanna została nominowana do Złotego Globu w kategorii Najbardziej Obiecująca Nowa Aktorka, za rolę w filmie „Ciocia Mame” Złotego Globu.
Kariera pisarza
Joanna rozpoczęła pracę jako pisarka zaraz po ukończeniu studiów, a w wywiadzie z 1971 roku, który dała kolumnistce Dickowi Kleinerowi, powiedziała: „Pisanie to coś, co robisz sam. W aktorstwie, jeśli wygrasz Oscara lub Emmy, musisz podziękować wszystkim. Jeśli napiszesz książkę, jest to całkowicie twoje dzieło”.
Opublikowała jedną książkę biograficzną zatytułowaną „Zaczynając od zera” oraz kilka powieści, takich jak „Oszuści”, „Pastora” i „Silverwood”.
Życie uczuciowe i mąż.
Joanna była trzykrotnie zamężna. 30 kwietnia 1955 roku zawarła związek małżeński z nieznanym z show-biznesu Richardem Edwardem Herndonem, a para rozwiodła się później – Joanna nie ujawniła daty rozwodu, ani jego przyczyny.
24 czerwca 1962 roku wyszła za mąż za amerykańskiego aktora Lawrence’a Dobkina, który zmarł 28 października 2002 roku. Para była razem przez pięć lat, zanim rozwiodła się 16 stycznia 1967 roku – uważa się, że Lawrence chciał mieć dzieci, a Joanna nie, co doprowadziło do ich rozwodu.
1 października 1980 roku Joanna zawarła związek małżeński z Jackiem Lionelem Warnerem, i byli razem aż do jego śmierci w 2012 roku.
Joanna była również w różnych związkach, z mężczyznymi takimi jak G. David Schine, Gary Merrill i Brian Kelly. W latach 1970-1972 spotykała się z Henrym Kissingerem, amerykańskim politykiem i dyplomatą, ale wydaje się, że jest samotna od śmierci swojego trzeciego męża.
Hobby i inne zainteresowania
Joanna uwielbiała podróżować, kiedy jeszcze była aktorką, odwiedziła wszystkie stany USA i była w różnych krajach europejskich i azjatyckich, zarówno w celach zawodowych, jak i prywatnych.
Interesuje się polityką i jest zwolenniczką Partii Demokratycznej od wczesnych lat 20.
https://www.instagram.com/p/CHnbkNpnz0H/
Joanna kocha zwierzęta i miała kilka psów jako zwierząt domowych.
Jest filantropką i współpracowała z różnymi organizacjami charytatywnymi, głównie tymi, które mają na celu pomoc dzieciom z ubogich rodzin oraz weteranom wojennym.
Joanna ma swoich ulubionych aktorów i aktorki, wśród których są zmarli Marlon Brando, James Dean oraz Meryl Streep – kilka z jej ulubionych filmów to „Ostatnie tango w Paryżu”, „Buntownik bez powodu” i „Olbrzym”.
Wiek, wzrost i wartość netto.
Joanna ma 86 lat. Ma długie blond włosy i niebieskie oczy, mierzy 5 stóp i 4 cale (1,62 m) i waży około 58 kg (128 funtów).
Od czerwca 2021 roku jej majątek szacowany jest na ponad 1 milion dolarów.
This post is also available in: English Deutsch Français Italiano Español Nederlands Polski Indonesia العربية
