Gdzie jest teraz Helen Shaver? Mąż, dzieci, majątek, biografia.

This post is also available in: English Deutsch Français Italiano Español Nederlands Polski Indonesia العربية

Table of Contents

Kim jest Helen Shaver?

Helen Shaver urodziła się pod znakiem Ryb 24 lutego 1951 roku w St. Thomas, Ontario, Kanada. Jest aktorką z 90 tytułami w swoim dorobku, być może najbardziej znaną z roli w filmie „Desert Hearts” z 1985 roku, który przyniósł jej nagrodę Brązowego Leoparda na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Locarno. Helen znana jest również jako nagradzana reżyserka i producentka programów telewizyjnych i filmów kablowych.

Wczesne życie i edukacja

Helen wychowywała się w St. Thomas przez rodziców, Murraya i Mary Laurę Shaver, wraz z pięcioma siostrami; jako dziecko zdiagnozowano u niej gorączkę reumatyczną i z powodu tej choroby musiała spędzać sześć miesięcy w łóżku każdego roku, między piątym a dwunastym rokiem życia.

https://www.facebook.com/HelenShaverFans/photos/1471154243207062

Uczęszczała do lokalnego liceum, a po ukończeniu w 1969 roku, zapisała się na Uniwersytet Wiktorii w Kolumbii Brytyjskiej i ukończyła go w 1973 roku.

Zaczęła grać w teatrze, gdy uczęszczała do The Banff School of Fine Arts, jednej z najbardziej prestiżowych szkół artystycznych w Kanadzie.

Role w serialach telewizyjnych

Pierwszy występ Helen w telewizji miał miejsce w 1974 roku w odcinku serialu „The Beachcombers”, po którym nastąpiły drobne role w serialach „Police Surgeon” i „King of Kensington”. W 1980 roku zagrała w serialu „United States”, a w następnym roku wcieliła się w Jessicę Novak w serialu o tym samym tytule, opowiadającym o reporterce ujawniającej różne interesujące historie.

W kolejnych latach wystąpiła w serialach „Hill Street Blues”, „The Edison Twins”, „The Ray Bradbury Theater” oraz „B. L. Styker”.

W latach 90. została obsadzona w roli Kelby Robinson w serialu „WIOU“, a następnie w roli Rachel Corrigan w serialu „Poltergeist: Spuścizna“, horrorze fantasy o zespole badającym zjawiska paranormalne. Serial otrzymał sześć nominacji do nagród, w tym nominację dla Helen na Saturn Award w kategorii najlepszej aktorki telewizyjnej w gatunku fantasy.

W 2001 roku wystąpiła u boku Erica Iana Goldberga i Richarda Dreyfussa w serialu „The Education Of Max Bickford”, a następnie zagrała w serialach „The L Word” i „The 4400”.

Role w filmach

Filmowy debiut Helen miał miejsce w filmie „Outrageous” w 1977 roku, a następnie zagrała w filmach „Starship Invasion” i „Who Has Seen the Wind”.

W następnym roku jej rola Ann MacDonald w filmie „Na cześć dojrzałych kobiet” przyniosła jej nagrodę Etrog na Kanadyjskich Nagrodach Filmowych w 1978 roku za najlepszą rolę główną (film fabularny).

Przez prawie dekadę Helen grała drobne role w serialach telewizyjnych i krótkometrażowych filmach, aż otrzymała rolę Vivian Bell w filmie ”Desert Hearts”. Ten romantyczny dramat opowiada o profesorce, która jest nieszczęśliwa w małżeństwie, a po rozwodzie rozpoczyna związek z młodą lesbijską dziewczyną.

Po tym dostała kolejną znaczącą rolę w filmie „Kolor pieniędzy”, w którym zagrała u boku Paula Newmana, Toma Cruise’a i Mary Elizabeth Mastrantonio.

Ten sportowy dramat w reżyserii Martina Scorsese’ego otrzymał dziesięć nominacji do nagród i zdobył trzy, w tym Oscara, który Paul Newman otrzymał za Najlepszą Rolę Męską.

Przez następne kilka lat Helen wystąpiła w wielu filmach, grając głównie role drugoplanowe, ale najbardziej znaczącą rolą była rola Sheryll w kanadyjskim filmie „We All Fall Down” z 2000 roku; za portret uzależnionej od narkotyków prostytutki w filmie, otrzymała nagrodę Genie dla Najlepszej Aktorki Drugoplanowej.

Jej najnowsza rola była w filmie z 2013 roku „Down River”, w którym wcieliła się w postać Pearl, starszej kobiety, która pomaga trzem młodym dziewczętom w przełomach i załamaniach życiowych.

Film otrzymał 13 nominacji do nagród i wygrał dziewięć, a Helen została nominowana do nagrody ACTRA Toronto za wybitną rolę żeńską.

Inne podziękowania

Przyjaźń z Martinem Scorsesem przyniosła Helen więcej korzyści niż tylko występowanie w jego filmach – to on wsparł ją w rozpoczęciu reżyserii i produkcji telewizyjnej. Jej reżyserski debiut to odcinek „Stage Coach Marty” z 1998 roku w serialu „Dead Man’s Gun”.

W kolejnych latach wyreżyserowała liczne filmy i seriale telewizyjne, takie jak „Sieć”, „Strefa Twilight”, „Życie po życiu”, „Sędzia Amy” i „Prawo i porządek: jednostka ofiar przestępstw seksualnych”.

Jej reżyserski debiut to film „Koniec lata”, dramat rodzinny o dwóch braciach, którzy właśnie stracili ojca; film otrzymał pięć nominacji do nagród i zdobył cztery, a Helen Helen otrzymała nagrodę Children’s Jury Award for Feature Film and Video – Live Action na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Dziecięcych w Chicago.

Życie miłosne i związki.

Helen jest bardzo otwarta, jeśli chodzi o rozmawianie o swoim życiu miłosnym i zwykle nie ukrywa swoich związków. Pojawiło się wiele plotek na temat jej orientacji seksualnej po roli w filmie „Pustynne serca”, ale ona ani nie zaprzeczyła, ani nie potwierdziła tych plotek.

Powszechnie wiadomo, że była w związku małżeńskim ze scenarzystą Stephenem C. Petersem od 1979 do 1982 roku; pojawiały się również plotki na temat jej związku z pewnym Rankinem Smithem, ale media nie wiedzą, kim ten mężczyzna był i czy rzeczywiście była z nim w jakikolwiek związek.

Poznała swojego drugiego męża, Steve’a Smitha, podczas kręcenia filmu „Pustynne serca”; pracował jako główny operator kamery przy realizacji filmu. Pobrali się 9 października 1988 roku i mają syna o imieniu Mackenzie. Stanem na sierpień 2021 roku, wygląda na to, że oboje nadal są w szczęśliwym związku.

Zainteresowania i inne pasje

Ulubionymi hobby Helen są czytanie, oglądanie filmów i chodzenie do teatru.

Lubi długie spacery na łonie natury, szczególnie nad wodą – nie ma znaczenia, czy to morze, rzeka, czy jezioro. Lubi spacerować o zachodzie słońca, trzymając męża za rękę, o czym wspomniała w jednym ze swoich wywiadów.

Helen jest założycielką firmy produkcyjnej o nazwie „MAWD”, co oznacza matkę, aktorkę, żonę, reżyserkę – akronim tego, kim naprawdę jest. Obecnie pracuje nad kilkoma teatralnymi projektami i mentoruje młodych filmowców.