Gdzie jest teraz Jo Ann Pflug? Czy żyje czy nie żyje? Majątek, biografia.

This post is also available in: English Deutsch Français Italiano Español Nederlands Polski Indonesia العربية

Table of Contents

Kim jest Jo Ann Pflug?

Jo Ann Pflug urodziła się w Atlancie, w stanie Georgia w USA, 2 maja 1940 roku – jej znakiem zodiaku jest Byk, a posiada obywatelstwo amerykańskie. Jest aktorką z 50 filmami w swoim dorobku, być może nadal najbardziej znaną z roli porucznika Dish w wojennym filmie komediowym z 1970 roku „MASH”. Wyreżyserowany przez Roberta Altmana, z udziałem Donalda Sutherlanda, Elliotta Goulda i Toma Skerritta, opowiada o personelu szpitala polowego podczas wojny koreańskiej; film zdobył 15 nagród, w tym Oscara, a został nominowany do 24 innych nagród, ale przede wszystkim dał początek niezwykle popularnemu serialowi telewizyjnemu o tym samym tytule, jako Jo Ann Pflug.

Jo nie jest aktywna w branży filmowej od 1997 roku, ale nie przeszła oficjalnie na emeryturę; krążą po internecie plotki, że zmarła, ale zostały one obalone.

https://www.instagram.com/p/COYf2xtgmOX/

Wczesne życie i edukacja

Jo wychowała się w Atlancie z ojcem, który został burmistrzem Winter Park na Florydzie w 1958 roku, oraz z matką, która była gospodynią domową. Skoro Jo nigdy nie wspominała o rodzeństwie, większość ludzi uważa, że jest jedynaczką.

Uczęszczała do Winter Park High School, gdzie zainteresowała się wieloma zajęciami, w tym aktorstwem i tańcem, a także grą w piłkę nożną. Jej ojciec zachęcał ją, by skupiła się na edukacji, i tak po ukończeniu szkoły średniej w 1958 roku, zapisała się na Rollins College, ale wkrótce przeniosła się na University of Miami, które ukończyła w 1962 roku z tytułem licencjata sztuki w dziedzinie radiologii i telewizji.

Role w filmach

Po ukończeniu studiów Jo przez cztery lata pracowała na kilku etatach, ale również występowała w różnych przedstawieniach teatralnych. Zadebiutowała na ekranie w 1966 roku, wcielając się w rolę Kobiety przy panelu sterowania w filmie science fiction akcji „Cyborg 2087”. W 1971 roku została obsadzona w trzech filmach: dramacie „Krok w bok”, komedii westernowej „Catlow” oraz dramacie kryminalnym „Nazywają to morderstwem”.

W 1973 roku zagrała główną rolę Louise Harper w kryminalnym horrorze „Nocny Dusziciel” w reżyserii Dana Curtisa, gdzie wystąpili również Darren McGavin i Simon Oakland. Film opowiada o dziennikarzu, który próbuje schwycić 144-letniego alchemika, zabijającego kobiety i wykorzystującego ich krew, aby pozostać przy życiu.

W następnym roku Jo została zaproszona do zagrania roli drugoplanowej w trzech filmach: horrorze „Krzyk Wilka”, dramacie „Człowiek z podziemi” oraz komedii „Szekspir kocha Rembrandta”.

W 1980 roku wystąpiła u boku Georgii Engel i Tiny Louise w komedii „Dzień, w którym kobiety się zemściły”, a w 1986 roku Jo zagrała reporterkę telewizyjną w kryminalnym filmie akcji „Powrót Mike’a Hammera”.

Dwie ostatnie role filmowe Jo, zanim zniknęła z branży filmowej, pochodziły z 1997 roku: w romantycznym dramacie kryminalnym „Podróżnik” oraz w dramacie kryminalnym z elementami tajemnicy „Północ w ogrodzie dobra i zła”.

Role w serialach telewizyjnych

Jo zadebiutowała w telewizji w 1966 roku, wcielając się w rolę Lil – 1. Dziewczyny, w odcinku „Granny Lives It Up” komedii rodzinnej „The Beverly Hillbillies”. Zyskała uznanie w następnym roku, kiedy użyczyła głosu zarówno Niewidzialnej Dziewczynie, jak i Susan Storm Richards w popularnej wówczas animowanej rodzinnej akcji „Fantastyczna Czwórka”.

Lata 70. to głównie występy gościnne w różnych serialach, a najbardziej znaczącą rolą była postać pani Valerie Pines w czterech odcinkach kryminalnego serialu „Quincy M. E.”. Serial został stworzony przez Glena A. Larsona i Lou Shawa, a główne role zagrali Jack Klugman, John S. Ragin i Robert Ito. Fabuła skupia się na patologu prowadzącym dochodzenie w sprawie dziwnych zgonów.

Serial zdobył dwie z 25 nagród, do których był nominowany, w tym 10 nominacji do nagrody Primetime Emmy.

W 1981 i ’82 roku Jo grała Samanthę ‘Big Jack’ Jack w komedii przygodowo-akcyjnej „The Fall Guy”, a w 1984 Taylor Chapen Field Von Platen #1 w dramacie „Rituals”. Trzy z jej ostatnich ról w serialach przed zniknięciem z ekranów telewizyjnych, to epizody w komedii „New Love, American Style”, dramacie „The Colbys” oraz dramacie kryminalnym „B. L. Stryker”.

Inne podziękowania

W 1982 roku Jo wystąpił w serialu dokumentalnym „Xpose”.

Wystąpiła w kilku programach telewizyjnych specjalnych, w tym w „29. dorocznej ceremonii wręczenia Złotych Globów” z 1972 roku oraz „40. dorocznej ceremonii wręczenia Złotych Globów” z 1983 roku.

Jo gościnnie wystąpiła w kilku programach typu talk-show, w tym w „The Don Knotts Show”, „The Dean Martin Show” i „The Marty Feldman Comedy Machine”.

Życie miłosne i mąż.

Jo była zamężna dwa razy – złożyła przysięgę małżeńską swojemu pierwszemu mężowi, Chuckowi Woolery’emu, w Knowles Memorial Chapel w Orlando na Florydzie, 21 grudnia 1972 roku. Chuck to były gospodarz programów rozmownych i rozrywkowych, znany chyba najbardziej z prowadzenia „Koła Fortuny”, które było bardzo popularne w latach 70. Niedługo po ślubie Jo urodziła córkę Melissę, ale w 1980 roku ona i Chuck rozwiedli się z nieznanych powodów.

Od 14 maja 1988 roku Jo jest żoną Charlesa Stucka Younga, Amerykanina, który nie jest osobą publiczną, o którym niewiele wiadomo, ponieważ unika uwagi mediów.

Od sierpnia 2021 roku Jo jest żoną swojego drugiego męża, Charlesa Stuck Younga, i ma córkę z pierwszego męża, Chucka Woolery’ego.

Hobby i inne zainteresowania

Jo współpracowała z różnymi organizacjami charytatywnymi, będąc wciąż aktywna w branży filmowej, i koncentrowała się głównie na przekazywaniu darowizn tym, którzy pracują z dziećmi. Podobno była również wolontariuszką w kilku schroniskach dla zwierząt, ponieważ wiadomo, że kocha zwierzęta.

Ona uwielbia podróżować i odwiedziła różne stany w USA, zarówno w celach zawodowych, jak i prywatnych. Jo była również w wielu krajach europejskich, a jej wymarzoną destynacją podróży jest Paryż we Francji.

Ona uwielbia słuchać muzyki, a jej ulubionymi wykonawcami są Frank i Nancy Sinatra.

Jo ma swoich ulubionych aktorów i aktorki, wśród których są zmarły Marlon Brando, Tom Hanks i Kate Winslet, a do jej ulubionych filmów należą „Tramwaj zwany pożądaniem”, „Bez sennej nocy w Seattle” i „Titanic”.