This post is also available in: 
English 
Deutsch 
Français 
Italiano 
Español 
Nederlands 
Polski 
Indonesia 
العربية
Kim jest Dorothy Lyman?
Dorothy Brightwell Lyman urodziła się 18 kwietnia 1947 roku w znaku zodiaku Barana w Minneapolis, Minnesota, USA. Jest 74-letnią aktorką, producentką i reżyserką, najbardziej rozpoznawalną z roli Gwen Frame w operze mydlanej NBC „Another World” (1976-1980), Opal Gardner w operze mydlanej ABC „All My Children” (1981-1983) oraz jako Naomi Oates Harper w sitcomie NBC / syndykowanym „Mama’s Family” (1983-1990).
Jak bogata jest obecnie? Majątek Dorothy Lyman
Według danych z połowy 2021 roku, majątek Dorothy Lyman szacuje się na ponad 6 milionów dolarów, zgromadzony dzięki jej udanej karierze w świecie rozrywki jako zawodowej aktorki, producentki i reżyserki, która od rozpoczęcia kariery na początku lat 70. pracowała przy ponad 60 produkcjach telewizyjnych i filmowych.
https://www.facebook.com/887360087944210/photos/a.1039667252713492/3873911295955726/
Wczesne życie, rodzice, narodowość, pochodzenie etniczne, wykształcenie.
Dorothy Lyman spędziła wczesne lata w swoim rodzinnym mieście, Minneapolis, gdzie wychowywał ją ojciec, Hector H. Lyman, pracujący jako makler giełdowy, oraz matka, Violet E. (z domu Brightwell). Nie wiadomo, czy ma rodzeństwo. Posiada obywatelstwo amerykańskie i należy do grupy etnicznej białych kaukaskich. Jeśli chodzi o jej edukację, uczęszczała do lokalnego liceum wraz z przyszłą aktorką Jill Larson.
Lata 70. XX wieku: Początki kariery
Profesjonalna kariera aktorska Dorothy Lyman rozpoczęła się w 1971 roku, kiedy to zadebiutowała w telewizji jako Julie Stark w operze mydlanej ABC „A World Apart”, a zadebiutowała na dużym ekranie pod koniec tego samego roku w roli Jean w dramacie „300-letni weekend”.
W kolejnych latach wystąpiła gościnnie w serialach „The Edge Of Night” i „One Life To Live”. Jej przełomowa rola przyszła w operze mydlanej NBC „Another World”, w której grała architekta Gwen Parrish Frame od 1976 do 1980 roku. Później zagrała pielęgniarkę Jenny w filmie kryminalnym neo-noir „Night Of The Juggler” z 1980 roku, w reżyserii Roberta Butlera.
Lata 80.: Wzlot do sławy
Dorothy Lyman zyskała ogromną popularność, dołączając do obsady opery mydlanej ABC „Wszystkie moje dzieci”, gdzie wcielała się w Opal Gardner w latach 1981–1983. To jej najbardziej znana rola w operze mydlanej, za którą otrzymała dwie nagrody Primetime Emmy w kategoriach Wybitna aktorka drugoplanowa w serialu dramatycznym emitowanym w ciągu dnia w 1982 roku i Wybitna aktorka w serialu dramatycznym emitowanym w ciągu dnia w 1983 roku.
https://www.youtube.com/watch?v=tkikisGtUsQ
Później tego samego roku została wybrana do głównej roli Naomi Oates Harper w sitcomie NBC / dystrybuowanym “Rodzina mamy”, w którym występowała aż do zakończenia serialu w 1990 roku – był to spin-off serii skeczy komediowych zatytułowanej “Rodzina”, prezentowanej w “The Carol Burnett Show”. Równocześnie,
Dorothy kontynuowała pracę nad innymi projektami i wystąpiła gościnnie w wielu serialach telewizyjnych, w tym „Opowieści z mrocznej strony”, „ALF” i „Hunter”, między innymi. Zagrała również w takich filmach telewizyjnych jak „Letnia fantazja” w roli dr Nancy Brannigan w 1984 roku oraz „Raj Ollie Hopnoodle’a” (1988), gdzie wcieliła się w rolę Mamy. Za tę ostatnią rolę została nominowana do nagrody CableACE w kategorii Najlepsza Aktorka Drugoplanowa w Filmie lub Serialu.
Lata 90.: Kontynuacja sukcesów
W latach 1990–1991 Dorothy Lyman otrzymała rolę Rebeki Whitmore w operze mydlanej NBC „Generations”, po czym wcieliła się w Bonnie Roberts w operze mydlanej CBS „The Bold And The Beautiful” (1991–1992), która była jednym z najpopularniejszych seriali na świecie, z ponad 36 milionami widzów. Zyskała uznanie krytyków i zdobyła ponad 70 nagród Daytime Emmy, w tym trzy za Wybitną Serię Dramatyczną. Równocześnie grała również rolę Mary McKenna w serialu dramatycznym ABC „Life Goes On” w latach 1991–1993. Następnie zagrała panią Morris w komediodramacie Marshalla Herskovitza „Jack The Bear” z 1993 roku, u boku Danny’ego DeVito i Gary’ego Sinise, oraz wystąpiła jako Suzie w romantycznej komedii „I Love Trouble” z 1994 roku, u boku Juliii Roberts.
https://www.instagram.com/p/CSXSzWXnevV/
Następnie Dorothy skupiła się na swojej pracy za kamerą, reżyserując i produkując ponad 70 odcinków sitcomu CBS „Niania” (1995-1998), stworzonego przez Fran Drescher i Petera Marca Jacobsona; wystąpiła nawet w specjalnym gościnnym występie w serialu. Poza tym zagrała Ritę w romantycznej komedii filmowej „Kolacja i przejażdżka” z 1997 roku, którą napisał i wyreżyserował Lawrence Trilling, oraz wystąpiła gościnnie w takich serialach telewizyjnych jak „Bob”, „Prywatne śledztwo” i „Dni naszego życia”, aby wymienić tylko kilka. Stworzone przez Fran Drescher Niania było sitcomem, którego Dorothy bardzo lubiła.
Lata 2000.: Dalsze prace
W 2001 roku Dorothy zagrała epizodyczną rolę Sędziego w biograficznym filmie kryminalnym „Blow”, u boku Johnny’ego Deppa i Penélope Cruz.
Po nich nastąpiły jej występy gościnne w wielu serialach telewizyjnych, takich jak „The Practice”, „CSI: Miami” i „Law & Order: Special Victims Unit”, między innymi. Kolejna główna rola przyszła w 2006 roku, kiedy zagrała matkę Allison w filmie katastroficznym Olivera Stone’a „World Trade Center” u boku Nicolasa Cage’a. Film spotkał się z pozytywnymi recenzjami krytyków i odniósł sukces kasowy, zarabiając na całym świecie ponad 160 milionów dolarów przy budżecie 65 milionów dolarów.
W tym samym roku zagrała niewielką rolę w kasowym filmie kryminalnym „Departed” w reżyserii Martina Scorsese’ego, z Leonardo DiCaprio, Jackiem Nicholsonem i Mattem Damonem w rolach głównych. Film odniósł również sukces krytyków, zdobywając cztery Oscary w takich kategoriach jak Najlepszy Film i Najlepszy Reżyser.
W 2009 roku wyreżyserowała, wyprodukowała i zagrała rolę Nan w dramacie filmowym „Królestwo Północy”. Następnie wyreżyserowała i wyprodukowała komedię romantyczną „Rozdwojone końcówki” (2009) oraz film dokumentalny „Klasa Janet” (2010).
Lata 2010: Ostatnie projekty
Na początku lat 2010 Dorothy Lyman była stosunkowo nieaktywna w branży, więc jej kolejny występ miał miejsce w 2015 roku, kiedy zagrała panią Salisbury w dramacie „Bad Hurt”. Następnie wcieliła się w rolę Sędziego w romantycznym dramacie „Blind” z 2016 roku, u boku Aleca Baldwina i Demi Moore. Dwa lata później otrzymała role Wendy Moro w dramacie „The Price For Silence” oraz Pani w filmie akcji „Bullitt County”.
Jej najnowsze występy to rola Susie w dramacie „Back Fork” wyreżyserowanym i napisanym przez Josha Stewarta oraz Ma w filmie kryminalnym „Vault”, oba z 2019 roku. Od tego czasu nie grała.
Wygląd i dane statystyczne dotyczące stanu zdrowia
Dorothy Lyman ma długie, siwe włosy i niebieskie oczy. Jej wzrost wynosi 5 stóp 5 cali (1,65 m), natomiast informacje o jej wadze, wymiarach ciała, rozmiarze biustonosza, sukienki i butów nie zostały ujawnione.
Życie prywatne
Dorothy Lyman była zamężna dwa razy.
Jej pierwszym mężem był reżyser teatralny i aktor John Tillinger; wymienili się przysięgami małżeńskimi 1 grudnia 1971 roku, a w następnym roku urodziła ich pierwsze dziecko, córkę o imieniu Emma Tillinger, obecnie znana jako producentka filmowa współpracująca z Martinem Scorsese. Ich drugie dziecko, syn o imieniu Sebastian Tillinger, również jest aktorem. Po ponad sześciu latach małżeństwa para rozwiodła się w sierpniu 1978 roku.
Następnie zaczęła spotykać się z producentem Vincentem Malle’em, i wzięli ślub 8 lutego 1987 roku. Para powitała na świecie syna o imieniu Jacson Malle, i byli małżeństwem do 12 sierpnia 2001 roku, kiedy to ich rozwód został sfinalizowany.
This post is also available in: English Deutsch Français Italiano Español Nederlands Polski Indonesia العربية
