This post is also available in: 
English 
Deutsch 
Français 
Italiano 
Español 
Nederlands 
Polski 
Indonesia 
العربية
Het nieuws dat de met een Daytime Emmy Award bekroonde show, “The New Yankee Workshop”, in 2009 na 21 seizoenen zou stoppen, schokte trouwe fans van Norm Abram, omdat het een onderdeel was geworden van hun reis om houtbewerking te leren. Mensen die hem al zo lang volgden, voelden een gevoel van verlies, omdat hij de go-to persoon was voor alles wat men moest weten over het vak. De producenten besloten geen vervanger voor Norm te zoeken, aangezien de show werd geïdentificeerd met de geliefde timmerman en een nieuw persoon waarschijnlijk niet aan hem zou kunnen tippen. De oude afleveringen zijn beschikbaar om te bekijken op de officiële website, dus mensen hadden nog steeds de kans om van de meester te leren.
Wie is Norm Abram?
Norm Abram is een Amerikaanse meestertimmerman, die naam maakte met zijn werk in het PBS realityprogramma “This Old House” en de spin-off “The New Yankee Workshop”. Hij werd geboren in Woonsocket, Rhode Island in 1949 en groeide op in Milford, Massachusetts.
Join @RogerCookTOH @thisoldplumber & Norm Abram on @reddit_AMA TODAY at 11AM EST #TOHTV http://t.co/5SyArY6tWB pic.twitter.com/8pTuYWTX6J
— This Old House (@ThisOldHouse) September 8, 2014
Zijn liefde voor houtbewerking kwam voort uit het feit dat hij een vader had die timmerman was, en die zijn passie voor het vak met hem deelde. Hij zei dat hij van zijn vader had geleerd hoe je een nieuw huis vanaf de grond opbouwt, en ook hoe je renovaties uitvoert voor maatgebouwde huizen, hoewel zijn vader geen eigen bedrijf had, maar voor een goed bedrijf werkte.
Het begon allemaal voor Norm toen hij zijn eerste gereedschapskist kreeg toen hij zes of zeven jaar oud was, en die bevatte echt gereedschap zoals een zaag, hamer, beitel en meetlint. Norm herinnerde zich dat hij plezier had met het bouwen van dingen van afvalhout voor zijn jongere zus, die er graag mee speelde, hoe lelijk ze er ook uitzagen. Wanneer zijn vader iets in hun kelder bouwde, was hij er altijd om te kijken. Zijn vader leerde hem vervolgens geleidelijk hoe hij zulke dingen kon doen.
Hij was ongeveer negen toen hij begon te werken naast zijn vader, terwijl ze samen eiken hardhouten vloeren legden op zijn eerste kluslocatie. Gezien zijn jonge leeftijd was het geen gemakkelijke taak voor hem; zijn vader gaf hem nooit de gemakkelijke klussen, maar was een goede leraar die erg geduldig met hem was.
Hij werkte later elke zomer met hem, gedurende zijn hele studie.
Norm studeerde een paar jaar werktuigbouwkunde, maar toen hij zich realiseerde dat er tegen de tijd dat hij klaar was weinig banen in dat vakgebied zouden zijn, stapte hij over naar de Universiteit van Massachusetts in Amherst, waar hij leerde hoe je een bedrijf runt en ervan droomde er ooit zelf een te bezitten. Hij haalde nooit een diploma, omdat hij vond dat het tijd was om aan het werk te gaan na vijf jaar school. Norm klom op van timmerman tot voorman en vervolgens tot bouwplaatschef bij een startend bouwbedrijf uit Boston dat appartementencomplexen bouwde. Na een paar jaar verliet hij het bedrijf, omdat hij niet ‘een manager van projectmanagers’ wilde zijn. Hij vond ander werk, totdat hij en een vriend in 1976 hun eigen aannemingsbedrijf oprichtten.
Wat maakte Norm Abram beroemd?
Voor Home & Garden Television (HGTV) in beeld kwam, en voordat mensen geobsedeerd raakten door Doe-Het-Zelf (DIY) projecten, was er “This Old House” en Norm Abram met zijn gereedschap, dat het televisielandschap veranderde en dit nieuwe genre introduceerde.
“Dit Oude Huis” (1979-heden)
De Amerikaanse realityshow kreeg de goedkeuring van critici, met 18 Emmy Awards op haar naam. Ze boden authenticiteit als hun belangrijkste verkoopargument, omdat ze vakmensen inzetten in plaats van acteurs, die hun expertise en wijsheid op het gebied van woningverbetering deelden. Russell Morash, de uitvoerend producent en maker van de show, stuitte op een groep mensen op een bouwplaats die met grote interesse keken naar wat de arbeiders deden, ondanks het koude weer. Het inspireerde hem om een programma over woningbouw te maken dat het publiek zou boeien met het proces.
Met dit in gedachten, huurde hij Norm Abram aan als hoofd timmerman, die hem indruk maakte met een goede werkethiek en competentie toen hij werkte aan Morash’s kleine schuur in de achtertuin.
Norm was gefascineerd door het televisiewerk en accepteerde de baan vooral omdat het winter was, en geen drukke tijd voor hem. Hij dacht dat hij slechts op de achtergrond ladders zou dragen in een paar scènes, en had nooit voorzien dat hij op de voorgrond zou staan, aangezien zijn vaardigheden in timmerwerk door de producers zouden worden gepresenteerd, terwijl ze het renovatieproces doorliepen. Op suggestie van Morash droeg hij een geruit shirt in het programma, en dat werd zijn kenmerkende look.
Voor het eerste seizoen van de show pakten ze een renovatieproject aan, een combinatie van verbouwen en restaureren van een vrijstaand huis uit 1860 in een wijk in Dorchester, Boston. Het begon in januari 1979 op Boston’s WGBH-TV, gepresenteerd door Bob Villa. Abram werd voor het eerst gezien in februari tijdens de tweede aflevering, terwijl hij de dakranden van het huis inspecteerde. Af en toe had hij een vraag- en antwoordgesprek met de presentator, waarin hij uitlegde wat er gedaan moest worden.
Hoewel de show direct populair was bij kijkers, was het een bron van zorg voor sommige professionals in de industrie, omdat ze vreesden dat ze potentiële klanten zouden verliezen als ze te veel vakgeheimen weg zouden geven, waardoor mensen zelf naar de winkels zouden gaan voor gereedschap en onderdelen en het werk zelf zouden doen. Dat er ‘doe-het-zelvers’ zouden ontstaan was een gegeven, maar de grotere impact van de show was dat het huiseigenaren een gelijke positie gaf ten opzichte van hun aannemers, doordat ze werden bewapend met waardevolle kennis van de experts op het gebied van de show. De aannemers beseften later dat het voor hen beter was als mensen een goed begrip hadden van hoe moeilijk of hoeveel werk er nodig was om een project uit te voeren.
Na een succesvol eerste seizoen werd de serie door PBS opgepikt voor nationale syndicatie, waardoor de cast in heel de VS bekende namen werden. Hoewel Villa aan het roer stond van de show, werden de fans aangetrokken door de vakkundige werknemers die het werk daadwerkelijk uitvoerden. Abram in het bijzonder had de grootste impact op de show, omdat hij overkwam als iemand die mensen konden vertrouwen om te weten wat hij deed.
Master carpenter Norm Abram shares his top how-to secrets for flawless DIY: https://t.co/RHWBlHIPNQ
— This Old House (@ThisOldHouse) May 17, 2019
Het werd een van de best beoordeelde programma’s, waardoor het vaak werd geparodieerd, en de meest opvallende parodie was de Amerikaanse sitcom “Home Improvement”, met acteur-comedian Tim Allen in de rol van een personage gebaseerd op Bob Villa, en acteur Richard Karn, die een personage speelde geïnspireerd door Norm Abram; het liep acht seizoenen op het ABC-netwerk.
De hitserie leidde in 1995 tot een gelijknamig tijdschrift, en Norm kreeg een zetel in de redactieraad, met zijn eigen column genaamd “Norm’s Notebook”. De serie kreeg ook spin-offs zoals “Ask This Old House”, “Inside This Old House”, “This Old House: Trade School” en Norm’s eigen show.
“The New Yankee Workshop” (1989-2009)
Naarmate zijn populariteit groeide met elk seizoen van “This Old House”, besloot Morash een serie te maken genaamd “The New Yankee Workshop”, gericht op meubelmakerij met Norm als presentator. Ze filmden het in de schuur die Norm zelf had gemaakt voor de uitvoerende producent. Ongeacht de moeilijkheidsgraad van het project, wist hij het haalbaar te laten lijken met zijn vakmanschap en zorgvuldige aandacht voor detail.
https://www.youtube.com/watch?v=j78abCi767A
Hun doel met het maken van de show was om mensen zo geïnteresseerd te krijgen dat ze de gereedschappen oppakken en hun weg vinden naar het bouwen van iets.
Toen hem werd gevraagd wat het was aan hem dat kijkers aansprak, zei Norm dat hij werkelijk niet wist wat mensen in hem zagen, maar voegde eraan toe: ‘Ik denk dat ik een goede leraar ben, en ik heb een ontspannen manier van doen. Ik denk dat mensen me vertrouwen. En ik denk dat ik mensen inspireer.’
Interessant genoeg was Norm geen professionele houtbewerker toen hij met de show begon; hij was een timmerman die onderweg leerde hoe dingen gedaan moesten worden. Het plan was dat het slechts vier jaar zou duren met 13 afleveringen per jaar, maar voor ze het wisten waren 10 en daarna 21 jaar voorbij omdat het elk jaar werd gefinancierd, waardoor de show volledig gefinancierd was. Ze hadden ermee door kunnen gaan, maar Norm wilde het niet meer doen, want hij zei: ‘Ik heb meer bereikt dan ik ooit had gedacht in de show.’
Toen hij een van de toonaangevende experts van het land op het gebied van timmerwerk werd, was het niet verrassend dat hij minstens acht boeken over het onderwerp schreef. De eerste was “The New Yankee Workshop” (1989), gevolgd door boeken over zijn projecten uit de show.
Andere boeken waren onder meer “Norm Abram’s New House” (1995), “Measure Twice Cut Once” (1996) en “Ask Norm” (2001). Hij verscheen ook in verschillende programma’s zoals “Today,” “The Late Show with David Letterman,” “Oprah” en “Good Morning America.”
Norm vergat nooit het belang te benadrukken van het dragen van een veiligheidsbril, om te voorkomen dat mensen oogletsel opliepen tijdens het werk – in april 2009 ontving hij van de American Association of Ophthalmology de Eye Smart Distinguished Service Award voor zijn toewijding aan het bevorderen van oogveiligheid. In februari 2019 ontving hij de Ken Burns Lifetime Achievement Award, voor zijn ‘levenslange toewijding aan historisch behoud’.
Wat is er met Norm Abram gebeurd?
Mensen dachten dat hij met pensioen ging toen “The New Yankee Workshop” na 21 jaar stopte met uitzenden. Een andere gerucht dat online circuleerde was dat hij ofwel kanker had gediagnosticeerd gekregen, ofwel aan de ziekte was overleden. Echter, niets hiervan was waar, want Norm bleef doen wat hij het beste deed bij “This Old House”.
Het doen van deze show was veel minder werk voor hem, omdat hij niet elke dag op de werklocatie aanwezig was, aangezien het afhing van het project en zijn schema zoals vermeld in zijn contract.
Hoewel hij van de spin-off hield, was het tijdrovend omdat hij het werk zelf deed. Norm moest destijds zijn eigen bedrijf opgeven, omdat hij wist dat ‘het doen van twee tv-shows en het runnen van een aannemingsbedrijf, maar toch nog een leven hebben’ niet ging werken. Nadat hij het zo lang had gedaan en 235 projecten had uitgevoerd, vond hij dat het tijd was om zich meer op zijn gezin te richten, omdat zij ook veel hadden opgeofferd vanwege de eisen van zijn werk.
Hij scheidde in 1996 van zijn eerste vrouw, Laura Cone, met wie hij een dochter had, Lindsey. In september 1999 trouwde hij opnieuw met Elise Hauenstein, die pottenbakster is. Uit de vele gesprekken of interviews die hij heeft gegeven, maakte hij vaak melding van zijn dochter en zijn vrouw. Het stel reisde samen en Elise vergezelde hem bijna altijd wanneer hij vakbeurzen bezocht.
Net als zijn vader die het huis bouwde waarin hij opgroeide, heeft Norm ook het ‘op maat aangepaste klassieke huis in koloniale stijl met twee verdiepingen’ gebouwd waarin hij met zijn vrouw woont, gelegen in Carlisle, Massachusetts, en het meeste, zo niet al het meubilair dat hij in het tv-programma maakte, staat in zijn huis.
Het leven na “The New Yankee Workshop”
Zijn fans zouden een idee hebben van waar hij tegenwoordig mee bezig is, als ze zijn interview uit 2008 hadden gezien. Toen hij gevraagd werd wat hij zou gaan doen als hij zou stoppen met zijn serie, zei hij dat hij altijd iets zou doen waarbij houtbewerken betrokken was. Hoewel hij graag wilde doen wat hij echt wilde op de show, namen ze alleen projecten aan van een bepaald niveau. Hij ontwierp zelf enkele stukken, maar hij had niet ‘de vrijheid om te experimenteren en dingen te proberen die waarschijnlijk geen goede tv zouden opleveren.’
Hij en zijn vrouw kochten een oud huis in de buurt van de oceaan, en ze hadden zoveel plannen, zoals het bouwen van hun droomwerkplaats/pottenbakkerij, en een Herreshoff sloep.
Hoewel hij in zijn programma ooit een klein houten zeilbootje bouwde, genaamd de Clancy, wilde hij eerst een bootbouwersschool bezoeken om meer vaardigheden te verwerven voordat hij aan zijn volgende zeilboot begon. Hij was ook geïnteresseerd in het bouwen van een energiezuinig huis. Als het om meubels ging, wilde hij iets heel functioneels maken, en het zou een aanpassing van antieke meubels moeten zijn, aangezien hij geen groot fan was van moderne items. Hij zei dat hij misschien niet in staat zou zijn om een Norm Abram-handtekeningstijl te creëren, maar hij verheugde zich erop om te experimenteren en te kijken wat hij kon bedenken.
Norm was iemand die zo van timmerwerk hield, dat hij zich zorgen maakte over de toekomst van het vak, omdat het gebrek aan vakbekwaamde arbeidskrachten steeds duidelijker werd naarmate ze door de jaren heen “This Old House” filmden. Hoewel ze voorheen nooit problemen hadden met het vinden van goed opgeleide timmerlieden, elektriciens of loodgieters, merkten ze in de loop der jaren dat er steeds minder mensen het vak leerden. Er werd gezegd dat er veel vacatures waren in de bouw, waar te weinig mensen voor beschikbaar waren.
https://www.facebook.com/ThisOldHouse/photos/a.166968766512/10153223001956513/
Hij sprak hierover op de AWFS Fair van 2019 WED (Wood Education) in Las Vegas. Hij wilde niet ingaan op hoe het een probleem werd, maar hij wilde uitzoeken wat de beste aanpak zou zijn om dit op te lossen.
In feite zei hij dat ze de ‘ambachtslieden van de toekomst’ moesten begeleiden. Hij moedigde mensen in de sector aan om daaraan deel te nemen en hielp jonge mensen om deel uit te maken van de bouwsector en een vak te leren. Hij zei dat het moeilijk is om tegelijkertijd aannemer te zijn en mensen op te leiden, maar dat het iets was wat ze moesten doen. Ze hadden al een paar jaar geleden contact opgenomen met een stichting die beurzen zou toekennen aan mensen met potentieel, en hadden fondsenwervingsprojecten georganiseerd. In het programma “This Old House” begonnen ze leerlingen te werven voor elk vak. Geschoolde arbeidskrachten zullen niet overbodig worden, ondanks de technologie of machines die geprefabriceerde huizen produceren, omdat huiseigenaren nog steeds mensen met de juiste vaardigheden nodig zullen hebben voor renovaties, onderhoud, reparaties en dergelijke. Hij was het boegbeeld van de sector geworden en hij gebruikt dit om het bewustzijn te vergroten voor een waardige zaak.
This post is also available in: English Deutsch Français Italiano Español Nederlands Polski Indonesia العربية
